Από καθαρά ανθρώπινη πλευρά, η πρόσληψη του Γιάτσεκ Γκμοχ ως υπηρεσιακού προπονητή του Παναθηναϊκού, νομίζω ότι αντιπροσωπεύει το όνειρο του καθένα που ασχολείται επαγγελματικά με κάτι που αγαπά.
Ποιος από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές δε θα θέλατε στα 72 σας, όταν θα έχετε βγει στη "σύνταξη" και θα είστε στα αζήτητα εργασιακά, να σας καλέσει ένας από τους δημοφιλέστερους εργοδότες που είχατε ποτέ -και που "απασχολεί" εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά-, και να σας πει: "Σε εκτιμάμε για τη δουλειά και το ήθος σου και θέλουμε έστω και για μία βδομάδα να αναλάβεις εκ νέου τη διεύθυνση της επιχείρησης." Να πάρεις τον έλεγχο του "παιχνιδιού", να κρίνεις με τη σκέψη σου και τη μεταδοτικότητά σου την τύχη των εργαζομένων της εταιρίας, την τύχη χιλιάδων άλλων ανθρώπων που έμμεσα ή άμεσα επηρεάζονται από την απόδοση αυτής της δουλειάς.
Κανείς είναι η απάντηση..
Πόσω μάλλον όταν μπορεί σε αυτή τη βδομάδα να κριθεί το μέλλον της εταιρίας για την υπόλοιπη χρονιά, πόσω μάλλον που μπορεί να σου δοθεί για κερασάκι στην τούρτα η δυνατότητα να διευθύνεις τον "αγώνα" απέναντι στους καλύτερους στον κόσμο. Να σε δουν, να σε γνωρίσουν, να σε θυμηθούν, να σε χειροκροτήσουν όλοι όσοι ασχολούνται με το αντικείμενο που ασχολήθηκες σε όλη σου τη ζωή. Να ξαναγίνεις έστω και για μια στιγμή σημαντικό κομμάτι του "παιχνιδιού".
Θεέ μου τι ηδονή.. Μακάρι να μπορούσε να το νιώσει αυτό όλος ο κόσμος μία μέρα.
Από ποδοσφαιρική πλευρά, η επιστροφή του Γιάτσεκ στην ενεργό δράση ως πρώτος προπονητής -έστω και για λίγες μέρες-, είναι χωρίς λογική. Οι κακεντρεχείς θα αγχωθούν αν το Σάββατο θα δώσει στο Γρηγόρη Παπαβασιλείου χαρτάκι με παίκτες του Παναθηναϊκού του 2010 ή με αυτούς που άφησε φεύγοντας από το τριφύλλι πριν από 25 χρόνια. Τότε, με Λαφτσή, Καρούλια, Κυράστα, Ζάετς, Ρότσα, Σαραβάκο, Θαν. Δημόπουλο, Χαραλαμπίδη και άλλους πολλούς, έφτανε την ομάδα ένα βήμα πριν τον τελικό του Πρωταθλητριών. Σήμερα καλείται να διαχειριστεί προσωρινά μία ομάδα με κρίση ταυτότητας, μία ομάδα χωρίς πλάνο, χωρίς αυτοματισμούς. Το έργο του δύσκολο, αλλά ό,τι και να γίνει ο Γκμοχ στο τέλος θα έχει βγει σίγουρα νικητής.
Προσωπικά τον ζηλεύω. Κανείς δε θα πίστευε όταν πριν από 5 μήνες κάθισε ξανά στον πάγκο του Παναθηναϊκού για ένα ματς φιέστα ανάμεσα σε Πράσινους και Άσπρους, ότι θα μπορούσε να τον ξαναδεί σε πάγκο κανονικής ποδοσφαιρικής ομάδας και δη των πρωταθλητών Ελλάδας. Τελικά σε αυτή τη ζωή όλα γίνονται..
ΥΓ Περιέργως νομίζω ότι το Σάββατο ο Παναθηναϊκός δε θα παραταχθεί με λίμπερο, δε θα παίξει man-to-man, δε θα επιδιώξει αργό τέμπο και δε θα γυρνάει την μπάλα στον τερματοφύλακα. Αλλά και να το κάνει, η αύρα του πρωταθλητή Γκμοχ θα δώσει από μόνη της τη νίκη στην ομάδα του.
15.11.10
14.11.10
Παναθηναϊκός-Λάρισα 1-1: Το κύκνειο άσμα του coach Νιόπλια;
Πριν δύο μέρες υποστήριζα ότι για τη Λάρισα ένα δεύτερο σερί θετικό εκτός έδρας αποτέλεσμα μετά από την ισοπαλία με τον Άρη, θα ήταν ανέφικτο παρά το ποιοτικό της ρόστερ. Ειδικά μάλιστα από τη στιγμή που θα αγωνιζόταν χωρίς τους δύο βασικούς της αμυντικούς.
Το σημερινό όμως αποτέλεσμα αποδεικνύει ότι στο ποδόσφαιρο παίρνεις ό,τι αξίζεις. Η μεν Λάρισα δεν επιχείρησε να καταστρέψει το παιχνίδι και να ταμπουρωθεί, ο δε Παναθηναϊκός με την αγωνιστική του εικόνα στην επανάληψη, έκανε τη μετριότατη εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου να μοιάζει με παραδεισένια εικόνα.
Ο Νιόπλιας έχει ευθύνες και μάλιστα πολλές. Όμως για να είμαστε δίκαιοι, αυτές δεν αφορούν τις επιλογές του πριν το παιχνίδι. Παρά τα ρεπορτάζ, δεν υποτίμησε τη Λάρισα, ρίχνοντας στη μάχη από την αρχή τους Ζιλμπέρτο, Σπυρόπουλο και Γκοβού, κατεβάζοντας δηλαδή την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα, φοβούμενος τυχόν στραβοπάτημα.
Για κακή του τύχη όμως πλην του Βραζιλιάνου που έκανε πολύ θετική εμφάνιση, οι άλλοι δύο δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ο Γάλλος, βαρύς και με ελάχιστες θετικές ενέργειες στα 45 λεπτά που αγωνίστηκε, ο Σπυρόπουλος με τραγικά άστοχες σέντρες στο α' ημίχρονο και χωρίς αντοχές και καθαρό μυαλό στην επανάληψη.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός δεν ήταν ούτε καλός ούτε τραγικός. Για ακόμα ένα παιχνίδι όμως δεν είχε επιθετικό πλάνο και δεν μπορούσε να βάλει τη μπάλα κάτω για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να "ανοίξει" ορθολογικά την αντίπαλη άμυνα. Η Λάρισα έχοντας ένα καταπληκτικό κέντρο, είχε θαυμαστή ανάπτυξη, έβγαινε στην αντεπίθεση με ευκολία και το 1-1 μόνο έκπληξη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βάσει της εικόνας του ημιχρόνου.
Στο goal του Κουζέν δεν μπορείς να πεις ότι ευθύνεται η άμυνα του Παναθηναϊκού. Ο μεν Βενετίδης βγάζει μια εξαιρετική σέντρα αν και μαρκάρεται από το Βύντρα, ο δε σκόρερ έχει πάνω του τον Καντέ αλλά κάνει εξαιρετική κίνηση, ξεφεύγει ένα κλικ πιο γρήγορα και βρίσκει τη μπάλα ιδανικά στέλνοντάς τη σε σημείο που ο Τζόρβας δεν ήταν δυνατόν να αντιδράσει. Πρόκειται για ένα ωραίο goal που χαίρεσαι να το βλέπεις (http://www.youtube.com/watch?v=OhargQ3KwRo ).
Στη δε φάση της ισοφάρισης, φαίνεται για ακόμα μια φορά η κλάση του Σισέ. Δεν είναι το σουτ που πιάνει ο Γάλλος, αλλά το διάβασμα της φάσης. Ο Σισέ στη σέντρα του Βύντρα μαρκάρεται από τον Κατσιαρό. Βλέποντας ότι η μπάλα πάει στο πρώτο δοκάρι που βρίσκονται ένα τσούρμο παίκτες, επιλέγει να κάνει αντίθετη προς τη μπάλα κίνηση, να γυρίσει 5 μέτρα πίσω σε σημείο που δεν υπάρχει άλλος ποδοσφαιριστής, ώστε να εκμεταλλευτεί τυχόν κατάληξη της μπάλας στον κενό χώρο. Η επιλογή του τον δικαιώνει και όλα αυτά σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Δεν είναι ότι πάει η μπάλα πάνω του τυχαία, ο Σισέ έχει σκεφτεί ακριβώς την κατάληξη της φάσης πριν καν αυτή γίνει http://www.youtube.com/watch?v=P3JCl0MmYa4 !!
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινά με την αλλαγή του Πετρόπουλου στη θέση του Γκοβού, μια αλλαγή που εκ του αποτελέσματος μάλλον μπλόκαρε περισσότερο τον Παναθηναϊκό παρά τον βοήθησε. Παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος μπόρεσε σε 45 λεπτά να δώσει μόλις μία πάσα και να υποπέσει σε 3 λάθη, η αλλαγή του συστήματος του Παναθηναϊκού, τον υποχρέωσε σε ακόμα πιο ανορθόδοξη ανάπτυξη.
Ο Σπυρόπουλος εκτός αγώνα, ο Βύντρα με συνεχείς σέντρες στο πουθενά το τελευταίο ημίωρο, ο Χριστοδουλόπουλος αρνητικός, ο Πετρόπουλος εκτός κλίματος. Γιόμες, γιόμες και ξανά γιόμες.. Ο Νιόπλιας χωρίς ιδέες, χωρίς τακτική, χωρίς στρατηγική, αδύναμος να δώσει κάποιο όραμα στους παίκτεςς του. Μάλιστα στα τελευταία λεπτά, ακόμα και όταν δεν είχε πλέον κανέναν επιθετικογενή παίκτη στον πάγκο (μετά την είσοδο του Γκαρσία), δεν επιχείρησε να ανεβάσει τον Κατσουράνη στα χαφ για να βρει κενούς χώρους (είτε γυρνώντας το Βύντρα πίσω είτε βάζοντας το Σαριέγκι μέσα και το Μαρίνο δεξιά) και παραδόθηκε στη μοίρα του.
Ο Παναθηναϊκός όπως αγωνίστηκε στην επανάληψη πρέπει να νιώθει τυχερός που η Λάρισα δεν είχε καθαρό μυαλό να εκμεταλλευτεί τις αντεπιθέσεις της και να φύγει νικήτρια στο τέλος. Γενικά το τριφύλλι φάνηκε για ακόμα ένα παιχνίδι "αδούλευτη" ομάδα. Αμυντικά δεν καταπίνει τον αντίπαλο όταν απουσιάζει ο Σιμάο, επιθετικά δεν έχει κανένα σύστημα και η βαθμολογική του θέση οφείλεται αποκλειστικά στο ταλέντο του Σισέ. Η επιστροφή των τραυματιών σίγουρα θα προσφέρει λύσεις, αλλά και πάλι ό,τι καλό προκύψει, βάσει της εικόνας που βλέπουμε στο γήπεδο τώρα, θα οφείλεται και πάλι στο ατομικό ταλέντο κάποιων παικτών.
Ο Νιόπλιας δεν μπορεί να αλλάξει την εικόνα της ομάδας. Δε φταίει η ψυχολογία των παικτών, φταίει η ανυπαρξία οποιουδήποτε συστήματος ή πλάνου. Μετά τη σημερινή εμφάνιση, θεωρώ δεδομένη την απόφαση της διοίκησης της ομάδας να φέρει νέο πρόσωπο στο τιμόνι. Αν αυτός θα είναι ο Κούπερ, κάποιος γνωστός προπονητής από το εξωτερικό ή ο ... Τότης Φυλακούρης, δεν το γνωρίζω. Αλλά πρωταθλήτρια ομάδα που στη 10η αγωνιστική να έχει παίξει καλή μπάλα μόνο για 2 ημίχρονα (στο δεύτερο με τον Πανιώνιο και στο δεύτερο με τον Ολυμπιακό), δε θυμάμαι ποτέ στα 25 χρόνια που παρακολουθώ το ελληνικό πρωτάθλημα. Πραγματικά πρόκειται για άθλο πώς ο Παναθηναϊκός με αυτή την απόδοση παραμένει σε απόσταση αναπνοής από την κορυφή.
ΥΓ1 Εξαιρετικό το 4-5-1 της Λάρισας. Από τους 5 στο κέντρο, ούτε ένας δεν είναι αμυντικό χαφ. Έχει αδικήσει τον εαυτό της από την πορεία της μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα.
ΥΓ2 Πολύ καλός ο 19χρονος Κολοβέτσιος στη μόλις 3η του επαγγελματική συμμετοχή.
ΥΓ3 Ο Βενετίδης ακόμα και σήμερα στα 34, θα έπαιζε βασικός σε όλες τις ομάδες της Superleague.
ΥΓ4 Κρίμα που ο Κουζέν κοντεύει τα 34..
ΥΓ5 Ο Πετρόπουλος είχε να αγωνιστεί από την πρεμιέρα. Έτσι δε θα βρει ρυθμό και δε θα αποδώσει ποτέ στον Παναθηναϊκό. Είναι καλός ποδοσφαιριστής αλλά για το καλό του θα πρέπει και ο ίδιος να επιδιώξει να βρει άλλη ομάδα.
Το σημερινό όμως αποτέλεσμα αποδεικνύει ότι στο ποδόσφαιρο παίρνεις ό,τι αξίζεις. Η μεν Λάρισα δεν επιχείρησε να καταστρέψει το παιχνίδι και να ταμπουρωθεί, ο δε Παναθηναϊκός με την αγωνιστική του εικόνα στην επανάληψη, έκανε τη μετριότατη εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου να μοιάζει με παραδεισένια εικόνα.
Ο Νιόπλιας έχει ευθύνες και μάλιστα πολλές. Όμως για να είμαστε δίκαιοι, αυτές δεν αφορούν τις επιλογές του πριν το παιχνίδι. Παρά τα ρεπορτάζ, δεν υποτίμησε τη Λάρισα, ρίχνοντας στη μάχη από την αρχή τους Ζιλμπέρτο, Σπυρόπουλο και Γκοβού, κατεβάζοντας δηλαδή την καλύτερη δυνατή ενδεκάδα, φοβούμενος τυχόν στραβοπάτημα.
Για κακή του τύχη όμως πλην του Βραζιλιάνου που έκανε πολύ θετική εμφάνιση, οι άλλοι δύο δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ο Γάλλος, βαρύς και με ελάχιστες θετικές ενέργειες στα 45 λεπτά που αγωνίστηκε, ο Σπυρόπουλος με τραγικά άστοχες σέντρες στο α' ημίχρονο και χωρίς αντοχές και καθαρό μυαλό στην επανάληψη.
Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός δεν ήταν ούτε καλός ούτε τραγικός. Για ακόμα ένα παιχνίδι όμως δεν είχε επιθετικό πλάνο και δεν μπορούσε να βάλει τη μπάλα κάτω για να μπορέσει να αναπτυχθεί και να "ανοίξει" ορθολογικά την αντίπαλη άμυνα. Η Λάρισα έχοντας ένα καταπληκτικό κέντρο, είχε θαυμαστή ανάπτυξη, έβγαινε στην αντεπίθεση με ευκολία και το 1-1 μόνο έκπληξη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βάσει της εικόνας του ημιχρόνου.
Στο goal του Κουζέν δεν μπορείς να πεις ότι ευθύνεται η άμυνα του Παναθηναϊκού. Ο μεν Βενετίδης βγάζει μια εξαιρετική σέντρα αν και μαρκάρεται από το Βύντρα, ο δε σκόρερ έχει πάνω του τον Καντέ αλλά κάνει εξαιρετική κίνηση, ξεφεύγει ένα κλικ πιο γρήγορα και βρίσκει τη μπάλα ιδανικά στέλνοντάς τη σε σημείο που ο Τζόρβας δεν ήταν δυνατόν να αντιδράσει. Πρόκειται για ένα ωραίο goal που χαίρεσαι να το βλέπεις (http://www.youtube.com/watch?v=OhargQ3KwRo ).
Στη δε φάση της ισοφάρισης, φαίνεται για ακόμα μια φορά η κλάση του Σισέ. Δεν είναι το σουτ που πιάνει ο Γάλλος, αλλά το διάβασμα της φάσης. Ο Σισέ στη σέντρα του Βύντρα μαρκάρεται από τον Κατσιαρό. Βλέποντας ότι η μπάλα πάει στο πρώτο δοκάρι που βρίσκονται ένα τσούρμο παίκτες, επιλέγει να κάνει αντίθετη προς τη μπάλα κίνηση, να γυρίσει 5 μέτρα πίσω σε σημείο που δεν υπάρχει άλλος ποδοσφαιριστής, ώστε να εκμεταλλευτεί τυχόν κατάληξη της μπάλας στον κενό χώρο. Η επιλογή του τον δικαιώνει και όλα αυτά σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Δεν είναι ότι πάει η μπάλα πάνω του τυχαία, ο Σισέ έχει σκεφτεί ακριβώς την κατάληξη της φάσης πριν καν αυτή γίνει http://www.youtube.com/watch?v=P3JCl0MmYa4 !!
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκινά με την αλλαγή του Πετρόπουλου στη θέση του Γκοβού, μια αλλαγή που εκ του αποτελέσματος μάλλον μπλόκαρε περισσότερο τον Παναθηναϊκό παρά τον βοήθησε. Παρά το γεγονός ότι ο Γάλλος μπόρεσε σε 45 λεπτά να δώσει μόλις μία πάσα και να υποπέσει σε 3 λάθη, η αλλαγή του συστήματος του Παναθηναϊκού, τον υποχρέωσε σε ακόμα πιο ανορθόδοξη ανάπτυξη.
Ο Σπυρόπουλος εκτός αγώνα, ο Βύντρα με συνεχείς σέντρες στο πουθενά το τελευταίο ημίωρο, ο Χριστοδουλόπουλος αρνητικός, ο Πετρόπουλος εκτός κλίματος. Γιόμες, γιόμες και ξανά γιόμες.. Ο Νιόπλιας χωρίς ιδέες, χωρίς τακτική, χωρίς στρατηγική, αδύναμος να δώσει κάποιο όραμα στους παίκτεςς του. Μάλιστα στα τελευταία λεπτά, ακόμα και όταν δεν είχε πλέον κανέναν επιθετικογενή παίκτη στον πάγκο (μετά την είσοδο του Γκαρσία), δεν επιχείρησε να ανεβάσει τον Κατσουράνη στα χαφ για να βρει κενούς χώρους (είτε γυρνώντας το Βύντρα πίσω είτε βάζοντας το Σαριέγκι μέσα και το Μαρίνο δεξιά) και παραδόθηκε στη μοίρα του.
Ο Παναθηναϊκός όπως αγωνίστηκε στην επανάληψη πρέπει να νιώθει τυχερός που η Λάρισα δεν είχε καθαρό μυαλό να εκμεταλλευτεί τις αντεπιθέσεις της και να φύγει νικήτρια στο τέλος. Γενικά το τριφύλλι φάνηκε για ακόμα ένα παιχνίδι "αδούλευτη" ομάδα. Αμυντικά δεν καταπίνει τον αντίπαλο όταν απουσιάζει ο Σιμάο, επιθετικά δεν έχει κανένα σύστημα και η βαθμολογική του θέση οφείλεται αποκλειστικά στο ταλέντο του Σισέ. Η επιστροφή των τραυματιών σίγουρα θα προσφέρει λύσεις, αλλά και πάλι ό,τι καλό προκύψει, βάσει της εικόνας που βλέπουμε στο γήπεδο τώρα, θα οφείλεται και πάλι στο ατομικό ταλέντο κάποιων παικτών.
Ο Νιόπλιας δεν μπορεί να αλλάξει την εικόνα της ομάδας. Δε φταίει η ψυχολογία των παικτών, φταίει η ανυπαρξία οποιουδήποτε συστήματος ή πλάνου. Μετά τη σημερινή εμφάνιση, θεωρώ δεδομένη την απόφαση της διοίκησης της ομάδας να φέρει νέο πρόσωπο στο τιμόνι. Αν αυτός θα είναι ο Κούπερ, κάποιος γνωστός προπονητής από το εξωτερικό ή ο ... Τότης Φυλακούρης, δεν το γνωρίζω. Αλλά πρωταθλήτρια ομάδα που στη 10η αγωνιστική να έχει παίξει καλή μπάλα μόνο για 2 ημίχρονα (στο δεύτερο με τον Πανιώνιο και στο δεύτερο με τον Ολυμπιακό), δε θυμάμαι ποτέ στα 25 χρόνια που παρακολουθώ το ελληνικό πρωτάθλημα. Πραγματικά πρόκειται για άθλο πώς ο Παναθηναϊκός με αυτή την απόδοση παραμένει σε απόσταση αναπνοής από την κορυφή.
ΥΓ1 Εξαιρετικό το 4-5-1 της Λάρισας. Από τους 5 στο κέντρο, ούτε ένας δεν είναι αμυντικό χαφ. Έχει αδικήσει τον εαυτό της από την πορεία της μέχρι τώρα στο πρωτάθλημα.
ΥΓ2 Πολύ καλός ο 19χρονος Κολοβέτσιος στη μόλις 3η του επαγγελματική συμμετοχή.
ΥΓ3 Ο Βενετίδης ακόμα και σήμερα στα 34, θα έπαιζε βασικός σε όλες τις ομάδες της Superleague.
ΥΓ4 Κρίμα που ο Κουζέν κοντεύει τα 34..
ΥΓ5 Ο Πετρόπουλος είχε να αγωνιστεί από την πρεμιέρα. Έτσι δε θα βρει ρυθμό και δε θα αποδώσει ποτέ στον Παναθηναϊκό. Είναι καλός ποδοσφαιριστής αλλά για το καλό του θα πρέπει και ο ίδιος να επιδιώξει να βρει άλλη ομάδα.
12.11.10
My name is Dimis...
Ανακοινώθηκαν σήμερα οι κλήσεις της Εθνικής Ανδρών για τη φιλική αναμέτρηση της επόμενης Τετάρτης επί αυστριακού εδάφους.
Ο Φερνάντο Σάντος μας έχει συνηθίσει σε ένα νέο τρόπο σκέψης και δράσης, από τη μία καλώντας στην ομάδα τους πιο φορμαρισμένους ποδοσφαιριστές ανεξαρτήτως προηγούμενων συμμετοχών στην Εθνική και από την άλλη δίνοντας ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές.
Και μπορεί η επιστροφή κάποιων παικτών όπως ο Χριστοδουλόπουλος, ο Μόρας και ο Φωτάκης να ήταν πάνω-κάτω αναμενόμενη, αλλά η επιλογή των Σιόβα του Πανιωνίου, Γεωργιάδη του Πανσερραϊκού και Γιάννης Παπαδόπουλου του Ολυμπιακού (παρά την κλήση του τελευταίου στο φιλικό του Αυγούστου στο Βελιγράδι) αποτελεί μεγάλη έκπληξη.
Πάντως θα περίμενε κανείς ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη να αποτελεί η κλήση ενός άλλου ποδοσφαιριστή που στα 32 του χρόνια όχι μόνο δεν είχε μέχρι τώρα συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών, αλλά μετραγε όλες κι όλες 16 συμμετοχές στην Α' κατηγορία. Για όσους όμως παρακολουθούν από κοντά το φετινό πρωτάθλημα της Superleague, το άκουσμα της κλήσης του τερματοφύλακα της Κέρκυρας (!) Δημήτρη Κωνσταντόπουλου, δεν προκάλεσε καμία αίσθηση, καθώς πρόκειται για ένα παίκτη που κέρδισε θέση στην Εθνική με το σπαθί του μέσα από τις εξαιρετικές εμφανίσεις που πραγματοποιεί από την αρχή της χρονιάς.
Ο Κωνσταντόπουλος σε 9 εμφανίσεις, είναι μακράν πρώτος (και) στις αποκρούσεις (51 έναντι 37 του δεύτερου Μάχο) και στα κλεψίματα (όπως τα αναφέρει η Superlegue ή μπλοκαρίσματα όπως αναφέρονται από τη Galanis sports dara για να είμαστε πιο ακριβείς). Έχει 73 έναντι 59 του Δασκαλάκη του Εργοτέλη. Επιπλέον είνα δεύτερος καλύτερος σε παθητικό τερμάτων ανά σουτ (για να δεχτεί goal πρέπει να του γίνουν 7,4 -εύστοχες- προσπάθειες, έναντι 12 του πρώτου Πάρντο που έχει αγωνιστεί όμως σε λιγότερα παιχνίδια και έχει μακράν καλύτερη άμυνα μπροστά του και άρα χειρότερες προϋποθέσεις για κάποια καλή προσπάθεια από τους αντίπαλους επιθετικούς).
Ο Κωνσταντόπουλος μέχρι το 2002 που αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό, "μέτραγε" συνολικά σε 6 χρονιές μόλις 26 συμμετοχές στις τρεις επαγγελματικές κατηγορίες της χώρας μας, όντας βασικός μόνο τη χρονιά 96-97 στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης (Γ'Εθνική). Οι καλές του εμφανίσεις στον α' γύρο εκείνης της χρονιάς, έπεισαν τους ιθύνοντες της Καλαμάτας να τον εμπιστευτούν (με το παιδομάζωμα του Παπαδόπουλου να είναι στα ντουζένια του εκείνη την περίοδο). Με τη φανέλα της "μαύρης θύελλας" συμμετείχε όμως μόλις σε επτά παιχνίδια στη μεγάλη κατηγορία σε 3 χρονιές.
...
Η ευρωπαϊκή περιπέτεια
Ο Κωνσταντόπουλος βλέποντας να μην παίρνει συμμετοχές ούτε στη Β' Εθνική με τη φανέλα του Αιγάλεω και της Καλαμάτας, αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας το 2002, υπογράφοντας στη Σπόρτινγκ Φαρένσε. Η πορτογαλική ομάδα υποβιβάζεται στην τρίτη κατηγορία στο τέλος της χρονιάς με τον Έλληνα τερματοφύλακα να μη συμμετέχει ούτε σε ένα επίσημο παιχνίδι! Ο Κωνσταντόπουλος δεν απογοητεύεται και αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στην τρίτη τη τάξει κατηγορία της Αγγλίας, υπογράφοντας το 2003 στη Χαρτπουλ, υποστηρίζοντας ότι οι συνθήκες ακόμα κι εκεί είναι σε οργανωτικό επίπεδο πιο προηγμένες από ότι στα γήπεδα της Α'Εθνικής.
Την πρώτη χρονία είναι μεταξύ πάγκου και αναπληρωματικής ομάδας (reserves), τη δεύτερη χρονιά του όμως αρπάζει την ευκαιρία από το μανίκι και καθιερώνεται ως ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας. Η ομάδα διεκδικεί την άνοδό της στα play-off και στον ημιτελικό ο "Dimis" πραγματοποιεί εκπληκτική εμφάνιση. Αποκρούει δύο πέναλτι και οδηγεί την ομάδα του στον τελικό. Τελικά η Χαρτπουλ δεν καταφέρνει να ανέβει, αλλά ο Κωνσταντόπουλος παίρνει φανέλα βασικού σπίτι του.. την επόμενη σεζόν (46 εμφανίσεις από 28 τη χρονιά των play-off). Στο τέλος του 2006, η Χαρτπουλ υποβιβάζεται στην τέταρτη κατηγορία (League 2) παρά τις καλές εμφανίσεις του Έλληνα goalkeeper. Ο Κωνσταντόπουλος θα παραμείνει στη Χαρτπουλ και θα συμβάλλει τα μέγιστα στην επιστροφή της ομάδας στη League 1, κρατώντας ανέπαφη την εστία του σε 25 από τους 46 αγώνες που συμμετείχε. Μόνο που οι καλές του εμφανίσεις, θα του δώσουν το διαβατήριο για περαιτέρω άνοδο, καθώς η Κόβεντρυ που αγωνίζεται στην Championship τον αποκτά το καλοκαίρι του '07. Εκεί μετρά 21 συμμετοχές μέχρι να φύγει δανεικός για την ιστορική Νότιγχαμ Φόρεστ των δύο Κυπέλλων Πρωταθλητριών στις αρχές της δεκαετίας του '80. Ένας τραυματισμός όμως δεν τον αφήνει να αγωνιστεί ποτέ στη Φόρεστ. Επιστρέφει στην Κόβεντρυ χωρίς όμως να καταφέρει να ξανακερδίσει μόνιμη θέση βασικού. Αναγκάζεται να παίξει δανεικός στη Σουόνσι και την Κάρντιφ (πάντα στη Championship), αλλά συνολικά στα τελευταία δύο χρόνια θα μετρήσει μόλις 10 συμμετοχές.
Βλέποντας να μην μπορεί να καθιερωθεί, παίρνει τη μεγάλη απόφαση το καλοκαίρι του '10 να επαναπατριστεί, 8 χρόνια μετά την αποχώρησή του από τα ελληνικά γήπεδα. Ο Ηρακλής ακούγεται ότι τον διεκδικεί, αλλά τελικά η έλευση στη Θεσσαλονίκη (πατρίδα του Κωνσταντόπουλου) του Ελευθερόπουλου, οδηγεί το Δημήτρη στην νεοφώτιστη Κέρκυρα, με της οποίας τη φανέλα πρωταγωνιστεί. Αποτέλεσμα της υπομονής του και της δουλειάς του, είναι η σημερινή κλήση του στην Εθνική παρά τα 32 του χρόνια. Άλλωστε ο τερματοφύλακας στα 32 του είναι όσο και ο στόπερ στα 27 του, στην καλύτερη ηλικία του δηλαδή. Παράλληλα τα ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, τον αναφέρουν ως πιθανό αντικαταστάτη του Αντώνη Νικοπολίδη στο τέλος της χρονιάς.
Ο Κωνσταντόπουλος αν συνεχίσει την ανοδική του πορεία, μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο κάθε νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή. Μέχρι σήμερα ποτέ δεν το έβαλε κάτω, πίστεψε στον εαυτό του, δούλεψε σκληρά και τελικά βλέπει τους κόπους του να δικαιώνονται. Μακάρι όλοι οι αθλητές να έχουν τη θέληση και τη δύναμη που είχε εκείνος μέχρι τώρα στην καριέρα του και να μην απογοητεύονται στην πρώτη τους "ατυχία". Μακάρι να έχουν τη δύναμη να κυνηγήσουν το όνειρό τους και να διεκδικήσουν αυτό που τους αναλογεί.
Ο Φερνάντο Σάντος μας έχει συνηθίσει σε ένα νέο τρόπο σκέψης και δράσης, από τη μία καλώντας στην ομάδα τους πιο φορμαρισμένους ποδοσφαιριστές ανεξαρτήτως προηγούμενων συμμετοχών στην Εθνική και από την άλλη δίνοντας ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές.
Και μπορεί η επιστροφή κάποιων παικτών όπως ο Χριστοδουλόπουλος, ο Μόρας και ο Φωτάκης να ήταν πάνω-κάτω αναμενόμενη, αλλά η επιλογή των Σιόβα του Πανιωνίου, Γεωργιάδη του Πανσερραϊκού και Γιάννης Παπαδόπουλου του Ολυμπιακού (παρά την κλήση του τελευταίου στο φιλικό του Αυγούστου στο Βελιγράδι) αποτελεί μεγάλη έκπληξη.
Πάντως θα περίμενε κανείς ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη να αποτελεί η κλήση ενός άλλου ποδοσφαιριστή που στα 32 του χρόνια όχι μόνο δεν είχε μέχρι τώρα συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών, αλλά μετραγε όλες κι όλες 16 συμμετοχές στην Α' κατηγορία. Για όσους όμως παρακολουθούν από κοντά το φετινό πρωτάθλημα της Superleague, το άκουσμα της κλήσης του τερματοφύλακα της Κέρκυρας (!) Δημήτρη Κωνσταντόπουλου, δεν προκάλεσε καμία αίσθηση, καθώς πρόκειται για ένα παίκτη που κέρδισε θέση στην Εθνική με το σπαθί του μέσα από τις εξαιρετικές εμφανίσεις που πραγματοποιεί από την αρχή της χρονιάς.
Ο Κωνσταντόπουλος σε 9 εμφανίσεις, είναι μακράν πρώτος (και) στις αποκρούσεις (51 έναντι 37 του δεύτερου Μάχο) και στα κλεψίματα (όπως τα αναφέρει η Superlegue ή μπλοκαρίσματα όπως αναφέρονται από τη Galanis sports dara για να είμαστε πιο ακριβείς). Έχει 73 έναντι 59 του Δασκαλάκη του Εργοτέλη. Επιπλέον είνα δεύτερος καλύτερος σε παθητικό τερμάτων ανά σουτ (για να δεχτεί goal πρέπει να του γίνουν 7,4 -εύστοχες- προσπάθειες, έναντι 12 του πρώτου Πάρντο που έχει αγωνιστεί όμως σε λιγότερα παιχνίδια και έχει μακράν καλύτερη άμυνα μπροστά του και άρα χειρότερες προϋποθέσεις για κάποια καλή προσπάθεια από τους αντίπαλους επιθετικούς).
Ο Κωνσταντόπουλος μέχρι το 2002 που αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό, "μέτραγε" συνολικά σε 6 χρονιές μόλις 26 συμμετοχές στις τρεις επαγγελματικές κατηγορίες της χώρας μας, όντας βασικός μόνο τη χρονιά 96-97 στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης (Γ'Εθνική). Οι καλές του εμφανίσεις στον α' γύρο εκείνης της χρονιάς, έπεισαν τους ιθύνοντες της Καλαμάτας να τον εμπιστευτούν (με το παιδομάζωμα του Παπαδόπουλου να είναι στα ντουζένια του εκείνη την περίοδο). Με τη φανέλα της "μαύρης θύελλας" συμμετείχε όμως μόλις σε επτά παιχνίδια στη μεγάλη κατηγορία σε 3 χρονιές.
...
Η ευρωπαϊκή περιπέτεια
Ο Κωνσταντόπουλος βλέποντας να μην παίρνει συμμετοχές ούτε στη Β' Εθνική με τη φανέλα του Αιγάλεω και της Καλαμάτας, αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας το 2002, υπογράφοντας στη Σπόρτινγκ Φαρένσε. Η πορτογαλική ομάδα υποβιβάζεται στην τρίτη κατηγορία στο τέλος της χρονιάς με τον Έλληνα τερματοφύλακα να μη συμμετέχει ούτε σε ένα επίσημο παιχνίδι! Ο Κωνσταντόπουλος δεν απογοητεύεται και αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στην τρίτη τη τάξει κατηγορία της Αγγλίας, υπογράφοντας το 2003 στη Χαρτπουλ, υποστηρίζοντας ότι οι συνθήκες ακόμα κι εκεί είναι σε οργανωτικό επίπεδο πιο προηγμένες από ότι στα γήπεδα της Α'Εθνικής.
Την πρώτη χρονία είναι μεταξύ πάγκου και αναπληρωματικής ομάδας (reserves), τη δεύτερη χρονιά του όμως αρπάζει την ευκαιρία από το μανίκι και καθιερώνεται ως ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας. Η ομάδα διεκδικεί την άνοδό της στα play-off και στον ημιτελικό ο "Dimis" πραγματοποιεί εκπληκτική εμφάνιση. Αποκρούει δύο πέναλτι και οδηγεί την ομάδα του στον τελικό. Τελικά η Χαρτπουλ δεν καταφέρνει να ανέβει, αλλά ο Κωνσταντόπουλος παίρνει φανέλα βασικού σπίτι του.. την επόμενη σεζόν (46 εμφανίσεις από 28 τη χρονιά των play-off). Στο τέλος του 2006, η Χαρτπουλ υποβιβάζεται στην τέταρτη κατηγορία (League 2) παρά τις καλές εμφανίσεις του Έλληνα goalkeeper. Ο Κωνσταντόπουλος θα παραμείνει στη Χαρτπουλ και θα συμβάλλει τα μέγιστα στην επιστροφή της ομάδας στη League 1, κρατώντας ανέπαφη την εστία του σε 25 από τους 46 αγώνες που συμμετείχε. Μόνο που οι καλές του εμφανίσεις, θα του δώσουν το διαβατήριο για περαιτέρω άνοδο, καθώς η Κόβεντρυ που αγωνίζεται στην Championship τον αποκτά το καλοκαίρι του '07. Εκεί μετρά 21 συμμετοχές μέχρι να φύγει δανεικός για την ιστορική Νότιγχαμ Φόρεστ των δύο Κυπέλλων Πρωταθλητριών στις αρχές της δεκαετίας του '80. Ένας τραυματισμός όμως δεν τον αφήνει να αγωνιστεί ποτέ στη Φόρεστ. Επιστρέφει στην Κόβεντρυ χωρίς όμως να καταφέρει να ξανακερδίσει μόνιμη θέση βασικού. Αναγκάζεται να παίξει δανεικός στη Σουόνσι και την Κάρντιφ (πάντα στη Championship), αλλά συνολικά στα τελευταία δύο χρόνια θα μετρήσει μόλις 10 συμμετοχές.
Βλέποντας να μην μπορεί να καθιερωθεί, παίρνει τη μεγάλη απόφαση το καλοκαίρι του '10 να επαναπατριστεί, 8 χρόνια μετά την αποχώρησή του από τα ελληνικά γήπεδα. Ο Ηρακλής ακούγεται ότι τον διεκδικεί, αλλά τελικά η έλευση στη Θεσσαλονίκη (πατρίδα του Κωνσταντόπουλου) του Ελευθερόπουλου, οδηγεί το Δημήτρη στην νεοφώτιστη Κέρκυρα, με της οποίας τη φανέλα πρωταγωνιστεί. Αποτέλεσμα της υπομονής του και της δουλειάς του, είναι η σημερινή κλήση του στην Εθνική παρά τα 32 του χρόνια. Άλλωστε ο τερματοφύλακας στα 32 του είναι όσο και ο στόπερ στα 27 του, στην καλύτερη ηλικία του δηλαδή. Παράλληλα τα ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, τον αναφέρουν ως πιθανό αντικαταστάτη του Αντώνη Νικοπολίδη στο τέλος της χρονιάς.
Ο Κωνσταντόπουλος αν συνεχίσει την ανοδική του πορεία, μπορεί να αποτελέσει το πρότυπο κάθε νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή. Μέχρι σήμερα ποτέ δεν το έβαλε κάτω, πίστεψε στον εαυτό του, δούλεψε σκληρά και τελικά βλέπει τους κόπους του να δικαιώνονται. Μακάρι όλοι οι αθλητές να έχουν τη θέληση και τη δύναμη που είχε εκείνος μέχρι τώρα στην καριέρα του και να μην απογοητεύονται στην πρώτη τους "ατυχία". Μακάρι να έχουν τη δύναμη να κυνηγήσουν το όνειρό τους και να διεκδικήσουν αυτό που τους αναλογεί.
11.11.10
Προβλέψεις 10ης αγωνιστικής
10η αγωνιστική αισίως σε λίγες μέρες και αρχικά θα εκφράσω την απορία μου με ποια λογική η Superleague προγραμμάτισε το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης (Ηρακλής-Άρης) Δευτέρα βράδυ, όταν την Τετάρτη η Εθνική έχει φιλικό αγώνα στην Αυστρία και ο Άρης δύο διεθνείς παίκτες στο ρόστερ του. Δε γνωρίζω αν τελικά θα κληθεί ο Σηφάκης και ο Πρίττας (και οι δύο προέρχονται από τραυματισμούς), όμως η απόφαση της διοργανώτριας αρχής αποδεικνύει πόσο πίσω είμαστε ακόμα οργανωτικά. Επιπλέον το να τοποθετείς τους αγώνες λόγω των εκλογών Σάββατο και Δευτέρα, αντί για παράδειγμα Παρασκευή και Σάββατο (εφόσον ντε και καλά έπρεπε να σπάσει η αγωνιστική στις δύο μέρες για τηλεοπτικούς λόγους), δείχνει τη "σιγουριά" όλων ότι ομάδες σαν τον Αστέρα, την Καβάλα, τον Πανσερραϊκό και τον Ολυμπιακό Βόλου αποκλείεται να "βγάλουν" παίκτες στην Εθνική μας ομάδα (ή άγνοια για τις υποχρεώσεις της Εθνικής). Ο Κουτσιανικούλης που κλήθηκε πριν δύο χρόνια μέσω του Εργοτέλη ήταν απλά η εξαίρεση στον κανόνα και πρέπει να παραμείνει έτσι..
Εν πάσει περιπτώσει τα παραπάνω καταγράφονται απλά ως ένα σχόλιο για τον ελληνικό τρόπο σκέψης.
Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, αυτή η "στροφή" του πρωταθλήματος έχει πολύ σημαντικά παιχνίδια. Δεν είναι μόνο το ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και το Ηρακλής-Άρης, αλλά κυρίως τα "ντέρμπι" των μικρομεσαίων ομάδων που όλες διεκδικούν τον ίδιο στόχο, να παραμείνουν στην κατηγορία.
Πανιώνιος-Ατρόμητος:
Η κόντρα των δύο ομάδων έχει μεγάλη ιστορία. Στο πρόσφατο παρελθόν ο Ατρόμητος έχασε μάλλον "εύκολα" στο Περιστέρι με 2-3 στο τέλος της χρονιάς 2005-06, κρατώντας τον Πανιώνιο του Μπέου στην κατηγορία, αλλά ο Πανιώνιος του Τσακίρη δεν ανταπέδωσε τη "χάρη" δύο χρόνια αργότερα, κερδίζοντας την τελευταία αγωνιστική στη Νέα Σμύρνη 2-1 και ρίχνοντας την ομάδα του Περιστερίου στη Β'Εθνική. Οι fentagin ποτέ δε συγχώρεσαν τους Πάνθηρες, αλλά αν οι οπαδοί έπαιζαν μπάλα, δε θα υπήρχε ποδόσφαιρο. Το φετινό ματς έχει την ιδιαιτερότητα ότι ο ηττημένος θα μείνει μόνος στην τελευταία θέση. Ο Δώνης "παίζει" το κεφάλι του, ενώ ο Παράσχος επανέρχεται μετά από ένα χρόνο στον Πανιώνιο αντιμετωπίζοντας την ομάδα που πέρασε πέντε χρόνια στον πάγκο της με απόλυτη επιτυχία.
Προγνωστικά: X. Ο Παράσχος παραδοσιακά αγωνίζεται για τη νίκη στο goal, ο Δώνης από την άλλη θέλει ποδόσφαιρο κατοχής. Λόγω όμως της βαθμολογικής θέσης των ομάδων θα φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη. Ισοπαλία με μεγάλη πιθανότητα να μη δούμε καν goal.
Εργοτέλης-Ολυμπιακός:
Παιχνίδι με αδιαφιλονίκητο φαβορί, ο Ολυμπιακός θέλει να διατηρηθεί στην κορυφή συνεχίζοντας την καλή απόδοση του β' ημιχρόνου με τον Πανιώνιο. Οι αρκετές απουσίες ίσως δημιουργήσουν προβλήματα κυρίως στην αμυντική λειτουργία της ομάδας, αλλά ο ασταθής φέτος Εργοτέλης δεν πείθει ότι έχει το απαιτούμενο "βάρος" για να πάρει θετικό αποτέλεσμα. Οι Κρητικοί έχουν από την αρχή της σεζόν 3 ήττες στο Ηράκλειο (Αστέρας, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ) και αν δεν υπήρχαν οι εκτός έδρας νίκες σε Νέα Σμύρνη και Βόλο, σίγουρα θα ήταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας.
Προγνωστικά: 2 αρκεί η απουσία του Μέλμπεργκ να μην εκθέσει τον Πάρντο.
ΠΑΟΚ-ΑΕΚ
Ο μεν ΠΑΟΚ με νίκη ανεβαίνει στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, η δε ΑΕΚ με ήττα κινδυνεύει από την 10η αγωνιστική να απέχει 8 βαθμούς από την κορυφή και ουσιαστικά να τεθεί εκτός στόχων από πολύ νωρίς. Μπορεί τα play-off να είναι αντικειμενικά το "ταβάνι" της φετινής ΑΕΚ αλλά το να μείνει από τόσο νωρίς μακρυά από τους πρωτοπόρους θα λειτουργήσει αρνητικά για την ομάδα. Από την άλλη οι γηπεδούχοι κατάφεραν με το Χάβο υπηρεσιακό(;) προπονητή να ξαναβρούν το ρυθμό που είχαν επί Σάντος και να παίρνουν παιχνίδια στο goal. H ομάδα όμως δεν είναι φτιαγμένη για να παίξει θεαματικό ποδόσφαιρο και ο κίνδυνος να στραβώσει το κλίμα από κάποιο κακό αποτέλεσμα ορατός.
Προγνωστικά: X(2)
Παναθηναϊκός-Λάρισα
Αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να χάσει βαθμούς από τη Λάρισα που θα αγωνιστεί χωρίς τους Νταμπίζα, Ταυλαρίδη στην άμυνα, θα πρόκειται για τεράστια έκπληξη. Η Λάρισα έχει ποιότητα στη μεσοεπιθετική της γραμμή, με το Μετίν να έρχεται από τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο και να κάνει ακόμα πιο επικίνδυνους τους βυσσινί. Όμως δεύτερο σερί εκτός έδρας θετικό αποτέλεσμα μετά από αυτό στο Χαριλάου, φαντάζει μάλλον υπεραισιόξο σενάριο.
Πρόβλεψη: 1 με τη Λάρισα να σκοράρει
Κέρκυρα-Ξάνθη
Ακόμα και αυτή τη στιγμή δεν έχει αποφασιστεί που θα διεξαχθεί το μεθαυριανό παιχνίδι. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η Κέρκυρα να αγωνιστεί για πρώτη φορά φέτος εντός έδρας (στο νησί).
Σε αυτή την περίπτωση αυτομάτως οι Κερκυραίοι αποκτούν σημαντικό ψυχολογικό πλεονέκτημα έναντι των Ξανθιωτών, οι οποίοι θα παραταχθούν με υπηρεσιακό προπονητή και με το κλίμα στην ομάδα να μην είναι το καλύτερο μετά και τις δηλώσεις Πανόπουλου για πιθανή απεμπλοκή του από την ομάδα τους προσεχείς μήνες.
Πρόβλεψη: 1,2 Οι φιέστες πολλές φορές κρύβουν κινδύνους και η Ξάνθη παρά την κακή της πορεία έχει δείξει χαρακτήρα επί 20 χρόνια στην Α'Εθνική και είναι ικανή για την έκπληξη. Η Κέρκυρα αν και φαβορί, έχει το αρνητικό ότι βασίζει τη μέχρι στιγμής πορεία της σε δύο παίκτες. Τον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος Δημήτρη Κωνσταντόπουλο και στον επιθετικό που σκοράρει ανά 1.8 προσπάθειες (Επστάϊν). Αν ένας από τους δύο βρεθεί σε κακή μέρα, είναι άγνωστο πώς θα αντιδράσει η ομάδα στο σύνολό της.
Αστέρας Τρίπολης - Καβάλα
Οι δύο ομάδες έχουν ξεκινήσει καλά το πρωτάθλημα, αλλά η δόξα με τη ζώνη υποβιβασμού απέχουν μόλις μιάμιση ήττα.. Ο Αστέρας βρίσκεται μεν στην 5η θέση με 13 βαθμούς, όμως σε τέσσερις αγώνες στο γήπεδό του αγνοεί τη νίκη (με αντιπάλους τον ουραγό Ατρόμητο, το μέχρι πρότινος ουραγό Πανσερραϊκό, τον ασταθή Ηρακλή και τον ΠΑΟΚ).
Από την άλλη η Καβάλα εκτός έδρας σε τέσσερα παιχνίδια έχει μόλις μία ήττα με παθητικό μισό goal ανά παιχνίδι.
Πρόγνωση: 1 Η ήττα από τις Σέρρες στην Τρίπολη θα αφυπνίσουν τους παίκτες του Βλάχου.
Ηρακλής-Άρης
Ο Άρης στην καλή του μέρα, έχει τη δυνατότητα να αποδώσει καλύτερο ποδόσφαιρο και από τους πρωτοπόρους της Superleague. Είναι ομάδα εμφανώς δουλεμένη από τον προπονητή της και έχει μία φιλοσοφία που λείπει από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν σε κάποιες θέσεις είχε ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερο "βάρος" θα ήταν και πολύ ψηλότερα στη βαθμολογία. Στην Ελλάδα όμως δυστυχώς το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετρά περισσότερο και το θέαμα δε φέρνει βαθμούς. Σε προηγούμενες χρονιές το συγκεκριμένο παιχνίδι θα ήταν Χ2, όμως ο φετινός Ηρακλής έχει τη δεύτερη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με 6 goal παθητικό -αν και δεν κατεβαίνει στους αγώνες με σκοπό να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου του-. Η έλλειψη σκόρερ είναι εμφανής και στις δύο ομάδες και θα τους στοιχίσει στην πορεία. Αξιωσημείωτο από στατιστικής πλευράς ότι πρόκειται για τις 2 ομάδες με τα λιγότερα σουτ στο πρωτάθλημα!
Πρόβλεψη: Ανοιχτό παιχνίδι για κάθε αποτέλεσμα με περισσότερες πιθανότητες στην ισοπαλία.
Πανσερραϊκός-Ολυμπιακός Βόλου
Εάν στις Σέρρες έχουν στόχο την παραμονή, το παιχνίδι της Δευτέρας είναι κομβικής σημασίας. Είναι ένα ματς που θα δείξει το χαρακτήρα του Πανσερραϊκού, καθώς ο Βόλος είναι μία από τις ομάδες που διεκδικούν ίδιους στόχους με τους Σερραίους. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη να αρχίσουν οι παίκτες τους να πρεσάρουν (τελευταίοι σε κλεψίματα με 115 σε 9 ματς έναντι 179 της ομάδας του Βόλου) και να μπορέσουν να βγούν στην αντεπίθεση. Μεγάλο όπλο του Βόλου ο εξαιρετικός Ελβετός τερματοφύλακας Γιακούποβιτς (2ος σε μέσο όρο σε επεμβάσεις) και η μόλις μία ήττα σε πέντε εκτός έδρας αναμετρήσεις φέτος.
Πρόβλεψη: X
Εν πάσει περιπτώσει τα παραπάνω καταγράφονται απλά ως ένα σχόλιο για τον ελληνικό τρόπο σκέψης.
Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα, αυτή η "στροφή" του πρωταθλήματος έχει πολύ σημαντικά παιχνίδια. Δεν είναι μόνο το ΑΕΚ-ΠΑΟΚ και το Ηρακλής-Άρης, αλλά κυρίως τα "ντέρμπι" των μικρομεσαίων ομάδων που όλες διεκδικούν τον ίδιο στόχο, να παραμείνουν στην κατηγορία.
Πανιώνιος-Ατρόμητος:
Η κόντρα των δύο ομάδων έχει μεγάλη ιστορία. Στο πρόσφατο παρελθόν ο Ατρόμητος έχασε μάλλον "εύκολα" στο Περιστέρι με 2-3 στο τέλος της χρονιάς 2005-06, κρατώντας τον Πανιώνιο του Μπέου στην κατηγορία, αλλά ο Πανιώνιος του Τσακίρη δεν ανταπέδωσε τη "χάρη" δύο χρόνια αργότερα, κερδίζοντας την τελευταία αγωνιστική στη Νέα Σμύρνη 2-1 και ρίχνοντας την ομάδα του Περιστερίου στη Β'Εθνική. Οι fentagin ποτέ δε συγχώρεσαν τους Πάνθηρες, αλλά αν οι οπαδοί έπαιζαν μπάλα, δε θα υπήρχε ποδόσφαιρο. Το φετινό ματς έχει την ιδιαιτερότητα ότι ο ηττημένος θα μείνει μόνος στην τελευταία θέση. Ο Δώνης "παίζει" το κεφάλι του, ενώ ο Παράσχος επανέρχεται μετά από ένα χρόνο στον Πανιώνιο αντιμετωπίζοντας την ομάδα που πέρασε πέντε χρόνια στον πάγκο της με απόλυτη επιτυχία.
Προγνωστικά: X. Ο Παράσχος παραδοσιακά αγωνίζεται για τη νίκη στο goal, ο Δώνης από την άλλη θέλει ποδόσφαιρο κατοχής. Λόγω όμως της βαθμολογικής θέσης των ομάδων θα φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη. Ισοπαλία με μεγάλη πιθανότητα να μη δούμε καν goal.
Εργοτέλης-Ολυμπιακός:
Παιχνίδι με αδιαφιλονίκητο φαβορί, ο Ολυμπιακός θέλει να διατηρηθεί στην κορυφή συνεχίζοντας την καλή απόδοση του β' ημιχρόνου με τον Πανιώνιο. Οι αρκετές απουσίες ίσως δημιουργήσουν προβλήματα κυρίως στην αμυντική λειτουργία της ομάδας, αλλά ο ασταθής φέτος Εργοτέλης δεν πείθει ότι έχει το απαιτούμενο "βάρος" για να πάρει θετικό αποτέλεσμα. Οι Κρητικοί έχουν από την αρχή της σεζόν 3 ήττες στο Ηράκλειο (Αστέρας, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ) και αν δεν υπήρχαν οι εκτός έδρας νίκες σε Νέα Σμύρνη και Βόλο, σίγουρα θα ήταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας.
Προγνωστικά: 2 αρκεί η απουσία του Μέλμπεργκ να μην εκθέσει τον Πάρντο.
ΠΑΟΚ-ΑΕΚ
Ο μεν ΠΑΟΚ με νίκη ανεβαίνει στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, η δε ΑΕΚ με ήττα κινδυνεύει από την 10η αγωνιστική να απέχει 8 βαθμούς από την κορυφή και ουσιαστικά να τεθεί εκτός στόχων από πολύ νωρίς. Μπορεί τα play-off να είναι αντικειμενικά το "ταβάνι" της φετινής ΑΕΚ αλλά το να μείνει από τόσο νωρίς μακρυά από τους πρωτοπόρους θα λειτουργήσει αρνητικά για την ομάδα. Από την άλλη οι γηπεδούχοι κατάφεραν με το Χάβο υπηρεσιακό(;) προπονητή να ξαναβρούν το ρυθμό που είχαν επί Σάντος και να παίρνουν παιχνίδια στο goal. H ομάδα όμως δεν είναι φτιαγμένη για να παίξει θεαματικό ποδόσφαιρο και ο κίνδυνος να στραβώσει το κλίμα από κάποιο κακό αποτέλεσμα ορατός.
Προγνωστικά: X(2)
Παναθηναϊκός-Λάρισα
Αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να χάσει βαθμούς από τη Λάρισα που θα αγωνιστεί χωρίς τους Νταμπίζα, Ταυλαρίδη στην άμυνα, θα πρόκειται για τεράστια έκπληξη. Η Λάρισα έχει ποιότητα στη μεσοεπιθετική της γραμμή, με το Μετίν να έρχεται από τον πάγκο στο δεύτερο ημίχρονο και να κάνει ακόμα πιο επικίνδυνους τους βυσσινί. Όμως δεύτερο σερί εκτός έδρας θετικό αποτέλεσμα μετά από αυτό στο Χαριλάου, φαντάζει μάλλον υπεραισιόξο σενάριο.
Πρόβλεψη: 1 με τη Λάρισα να σκοράρει
Κέρκυρα-Ξάνθη
Ακόμα και αυτή τη στιγμή δεν έχει αποφασιστεί που θα διεξαχθεί το μεθαυριανό παιχνίδι. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η Κέρκυρα να αγωνιστεί για πρώτη φορά φέτος εντός έδρας (στο νησί).
Σε αυτή την περίπτωση αυτομάτως οι Κερκυραίοι αποκτούν σημαντικό ψυχολογικό πλεονέκτημα έναντι των Ξανθιωτών, οι οποίοι θα παραταχθούν με υπηρεσιακό προπονητή και με το κλίμα στην ομάδα να μην είναι το καλύτερο μετά και τις δηλώσεις Πανόπουλου για πιθανή απεμπλοκή του από την ομάδα τους προσεχείς μήνες.
Πρόβλεψη: 1,2 Οι φιέστες πολλές φορές κρύβουν κινδύνους και η Ξάνθη παρά την κακή της πορεία έχει δείξει χαρακτήρα επί 20 χρόνια στην Α'Εθνική και είναι ικανή για την έκπληξη. Η Κέρκυρα αν και φαβορί, έχει το αρνητικό ότι βασίζει τη μέχρι στιγμής πορεία της σε δύο παίκτες. Τον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος Δημήτρη Κωνσταντόπουλο και στον επιθετικό που σκοράρει ανά 1.8 προσπάθειες (Επστάϊν). Αν ένας από τους δύο βρεθεί σε κακή μέρα, είναι άγνωστο πώς θα αντιδράσει η ομάδα στο σύνολό της.
Αστέρας Τρίπολης - Καβάλα
Οι δύο ομάδες έχουν ξεκινήσει καλά το πρωτάθλημα, αλλά η δόξα με τη ζώνη υποβιβασμού απέχουν μόλις μιάμιση ήττα.. Ο Αστέρας βρίσκεται μεν στην 5η θέση με 13 βαθμούς, όμως σε τέσσερις αγώνες στο γήπεδό του αγνοεί τη νίκη (με αντιπάλους τον ουραγό Ατρόμητο, το μέχρι πρότινος ουραγό Πανσερραϊκό, τον ασταθή Ηρακλή και τον ΠΑΟΚ).
Από την άλλη η Καβάλα εκτός έδρας σε τέσσερα παιχνίδια έχει μόλις μία ήττα με παθητικό μισό goal ανά παιχνίδι.
Πρόγνωση: 1 Η ήττα από τις Σέρρες στην Τρίπολη θα αφυπνίσουν τους παίκτες του Βλάχου.
Ηρακλής-Άρης
Ο Άρης στην καλή του μέρα, έχει τη δυνατότητα να αποδώσει καλύτερο ποδόσφαιρο και από τους πρωτοπόρους της Superleague. Είναι ομάδα εμφανώς δουλεμένη από τον προπονητή της και έχει μία φιλοσοφία που λείπει από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αν σε κάποιες θέσεις είχε ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερο "βάρος" θα ήταν και πολύ ψηλότερα στη βαθμολογία. Στην Ελλάδα όμως δυστυχώς το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετρά περισσότερο και το θέαμα δε φέρνει βαθμούς. Σε προηγούμενες χρονιές το συγκεκριμένο παιχνίδι θα ήταν Χ2, όμως ο φετινός Ηρακλής έχει τη δεύτερη καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με 6 goal παθητικό -αν και δεν κατεβαίνει στους αγώνες με σκοπό να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου του-. Η έλλειψη σκόρερ είναι εμφανής και στις δύο ομάδες και θα τους στοιχίσει στην πορεία. Αξιωσημείωτο από στατιστικής πλευράς ότι πρόκειται για τις 2 ομάδες με τα λιγότερα σουτ στο πρωτάθλημα!
Πρόβλεψη: Ανοιχτό παιχνίδι για κάθε αποτέλεσμα με περισσότερες πιθανότητες στην ισοπαλία.
Πανσερραϊκός-Ολυμπιακός Βόλου
Εάν στις Σέρρες έχουν στόχο την παραμονή, το παιχνίδι της Δευτέρας είναι κομβικής σημασίας. Είναι ένα ματς που θα δείξει το χαρακτήρα του Πανσερραϊκού, καθώς ο Βόλος είναι μία από τις ομάδες που διεκδικούν ίδιους στόχους με τους Σερραίους. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη να αρχίσουν οι παίκτες τους να πρεσάρουν (τελευταίοι σε κλεψίματα με 115 σε 9 ματς έναντι 179 της ομάδας του Βόλου) και να μπορέσουν να βγούν στην αντεπίθεση. Μεγάλο όπλο του Βόλου ο εξαιρετικός Ελβετός τερματοφύλακας Γιακούποβιτς (2ος σε μέσο όρο σε επεμβάσεις) και η μόλις μία ήττα σε πέντε εκτός έδρας αναμετρήσεις φέτος.
Πρόβλεψη: X
8.11.10
Γιώργος Σπανουδάκης: Ένας Έλληνας στην Μπαρτσελόνα
Γνωρίζατε ότι υπάρχει Έλληνας ποδοσφαιριστής που στα έντεκα χρόνια του, έχει ήδη αγωνιστεί στην Άϊντραχτ Φρανκφούρτης και την Μπαρτσελόνα, έχοντας μάλιστα πρωταγωνιστικό ρόλο; Προσωπικά όχι, αλλά ένα video που έτυχε να δω πριν λίγο στο Dailymotion, μού άνοιξε τα μάτια ( http://www.dailymotion.com/video/xfk7f9_yyyyyyy-yyyyyyyyyyy-yy-yyy-yyyyyy-yyy-barcelona_sport ).
Ο Γιώργος Σπανουδάκης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25/11/98. Μόλις στα δύο του χρόνια μετανάστευσε στη Γερμανία ακολουθώντας τους γονείς του. Με το ποδόσφαιρο άρχισε να ασχολείται ερασιτεχνικά τη χρονιά που η Ελλάδα κατέκτησε το Euro σε ηλικά δηλαδή έξι ετών.
Το ταλέντο του κέντρισε το ενδιαφέρον της Μάϊντζ το 2006, στις προπονήσεις της οποίας συμμετείχε για 3 μήνες. Πριν προλάβει όμως να ενταχθεί επίσημα στην ομάδα, ο πατέρας του τον πήγε να δοκιμαστεί στην Άϊντραχτ η οποία αναζητούσε εκείνη την περίοδο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές σε όλη τη Γερμανία. Τελικά ο "JoGo" όπως τον αποκαλούσαν στη Γερμανία, επιλέχθηκε μεταξύ 100 παιδιών ως ο πιο ταλαντούχος πιτσιρικάς και εντάχθηκε άμεσα στην ομάδα της Φρανκφούρτης. Στις τέσσερις χρονιές του στην Άϊντραχτ κατάφερε να αφήσει το στίγμα του (πάνω από 400 goal αν και μέσος!!) και να αναγνωριστεί το ταλέντο του πανευρωπαϊκά μέσα από διεθνή τουρνουά που συμμετείχε με τη γερμανική ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2008 ανακηρύχθηκε MVP του τουρνουά της Ρεάλ "Real Madrid Fundacion World Cup", κάτι που επαναλήφθηκε και σε ένα τουρνουά της Μπαρτσελόνα την επόμενη χρονιά ("Best Player Barcelona Fundacion TURNO 3"), με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν για την απόκτησή του πολλές πρωτοκλασάτες ευρωπαϊκές ομάδες. Τελικά το καλοκαίρι του 2009 ο "JoGo" έγινε "Georgios" και παίρνοντας μεταγραφή στη Μπαρτσελόνα. Μάλιστα από φέτος έχει την τιμή να είναι κάτοχος του "10" των πιτσιρικάδων των μπλαουγκράνα.
Ο μικρός αν και δεν έχει κλείσει ακόμα τα 12, έχει ήδη προσωπικό site ( http://www.georgios-spanoudakis.com/index.html ) και fan club. Ο ίδιος δηλώνει φανατικός οπαδός του ΠΑΟΚ. Αν και ουσιαστικά δεν έχει ζήσει καθόλου στην Ελλάδα μιλάει άπταιστα ελληνικά, παρακολουθεί όλους τους αγώνες της ομάδας της Θεσσαλονίκης και δηλώνει θαυμαστής του Βεϊρίνια.
Η φήμη του εκτός από τη Γερμανία και την Ισπανία, έχει φτάσει και στην Ελλάδα και μάλιστα έχει φτιαχτεί group στο Facebook με τίτλο "Μια μέρα θέλω τον JoGo στον ΠΑΟΚ"
( http://www.facebook.com/posted.php?id=231212738372#!/group.php?gid=231212738372 )!!
Το ταλέντο του μικρού δε χωράει αμφισβήτηση http://www.youtube.com/watch?v=pSq65eHWLRs&feature=player_embedded . Μακάρι να συνεχίσει να δουλεύει με τον ίδιο ρυθμό και να μην ταλαιπωρηθεί με τραυματισμούς, ώστε μία μέρα να τον θαυμάσουμε όλοι με τη φανέλα των μεγάλων της Μπαρτσελόνα και της εθνικής Ελλάδας.
Ο Γιώργος Σπανουδάκης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25/11/98. Μόλις στα δύο του χρόνια μετανάστευσε στη Γερμανία ακολουθώντας τους γονείς του. Με το ποδόσφαιρο άρχισε να ασχολείται ερασιτεχνικά τη χρονιά που η Ελλάδα κατέκτησε το Euro σε ηλικά δηλαδή έξι ετών.
Το ταλέντο του κέντρισε το ενδιαφέρον της Μάϊντζ το 2006, στις προπονήσεις της οποίας συμμετείχε για 3 μήνες. Πριν προλάβει όμως να ενταχθεί επίσημα στην ομάδα, ο πατέρας του τον πήγε να δοκιμαστεί στην Άϊντραχτ η οποία αναζητούσε εκείνη την περίοδο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές σε όλη τη Γερμανία. Τελικά ο "JoGo" όπως τον αποκαλούσαν στη Γερμανία, επιλέχθηκε μεταξύ 100 παιδιών ως ο πιο ταλαντούχος πιτσιρικάς και εντάχθηκε άμεσα στην ομάδα της Φρανκφούρτης. Στις τέσσερις χρονιές του στην Άϊντραχτ κατάφερε να αφήσει το στίγμα του (πάνω από 400 goal αν και μέσος!!) και να αναγνωριστεί το ταλέντο του πανευρωπαϊκά μέσα από διεθνή τουρνουά που συμμετείχε με τη γερμανική ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2008 ανακηρύχθηκε MVP του τουρνουά της Ρεάλ "Real Madrid Fundacion World Cup", κάτι που επαναλήφθηκε και σε ένα τουρνουά της Μπαρτσελόνα την επόμενη χρονιά ("Best Player Barcelona Fundacion TURNO 3"), με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν για την απόκτησή του πολλές πρωτοκλασάτες ευρωπαϊκές ομάδες. Τελικά το καλοκαίρι του 2009 ο "JoGo" έγινε "Georgios" και παίρνοντας μεταγραφή στη Μπαρτσελόνα. Μάλιστα από φέτος έχει την τιμή να είναι κάτοχος του "10" των πιτσιρικάδων των μπλαουγκράνα.
Ο μικρός αν και δεν έχει κλείσει ακόμα τα 12, έχει ήδη προσωπικό site ( http://www.georgios-spanoudakis.com/index.html ) και fan club. Ο ίδιος δηλώνει φανατικός οπαδός του ΠΑΟΚ. Αν και ουσιαστικά δεν έχει ζήσει καθόλου στην Ελλάδα μιλάει άπταιστα ελληνικά, παρακολουθεί όλους τους αγώνες της ομάδας της Θεσσαλονίκης και δηλώνει θαυμαστής του Βεϊρίνια.
Η φήμη του εκτός από τη Γερμανία και την Ισπανία, έχει φτάσει και στην Ελλάδα και μάλιστα έχει φτιαχτεί group στο Facebook με τίτλο "Μια μέρα θέλω τον JoGo στον ΠΑΟΚ"
( http://www.facebook.com/posted.php?id=231212738372#!/group.php?gid=231212738372 )!!
Το ταλέντο του μικρού δε χωράει αμφισβήτηση http://www.youtube.com/watch?v=pSq65eHWLRs&feature=player_embedded . Μακάρι να συνεχίσει να δουλεύει με τον ίδιο ρυθμό και να μην ταλαιπωρηθεί με τραυματισμούς, ώστε μία μέρα να τον θαυμάσουμε όλοι με τη φανέλα των μεγάλων της Μπαρτσελόνα και της εθνικής Ελλάδας.
Κρίσιμο το ματς στο Περιστέρι
Παιχνίδι εξαιρετικά δύσκολο και σημαντικό και για τους δύο αντιπάλους το σημερινό ανάμεσα στον Ατρόμητο και τον Παναθηναϊκό. Αν ο αγώνας διεξαγόταν στο δεύτερο γύρο, ο Παναθηναϊκός εύκολα ή δύσκολα μάλλον θα κατακτούσε τους 3 βαθμούς της νίκης.
Στη φετινή 9η αγωνιστική όμως υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα επηρεάσουν την αναμέτρηση.
Οι μεν πρωταθλητές κατεβαίνουν με πολύ καλή ψυχολογία, απόροια της νίκης-ανατροπής στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Επιπλέον έχουν το πλεονέκτημα να αντιμετωπίσουν σήμερα την ομάδα που προσέχει λιγότερο από ολες την αμυντική της λειτουργία και η οποία δέχεται πολύ εύκολα φάσεις στην εστία της. Η παρουσία του Σισέ είναι ικανή από μόνη της να κρίνει την έκβαση ενός τέτοιου παιχνιδιού, καθώς ο Γάλλος αν βρεθεί απέναντι από την εστία υπό καλές προϋποθέσεις δύσκολα αστοχεί.
Από την άλλη ο Παναθηναϊκός οφείλει να διαχειριστεί κάποιες άλλες σημαντικές παραμέτρους. Καταρχήν τις απουσίες των Λέτο, Νίνη, Μπουμσόνγκ, με αυτή του Γάλλου να είναι ίσως η σημαντικότερη με δεδομένο ότι η ομάδα έχει βγάλει όλα τα δύσκολα παιχνίδια του περασμένου μήνα χωρίς τους πρώτους δύο, ενώ πρόσφατα ο Μπουμσόνγκ έδειξε δείγματα των ικανοτήτων του και ανέβασε σημαντικά την ποιότητα της άμυνας του Παναθηναϊκού. Εκ των πραγμάτων, ο Νιόπλιας καλείται να αλλάξει εκ νέου τη δυάδα των στόπερ του τριφυλιού, με τον Κατσουράνη να εμφανίζεται ως η πιθανότερη επιλογή για παρτενέρ του Καντέ.
Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να προβληματιστεί από την έλλειψη δυνατότητας δημιουργίας παιχνιδιού από το κέντρο, αν θεωρήσουμε ως δεδομένη τη συμμετοχή των Ζιλμπέρτο και Σιμάο στην ενδεκάδα. Σε περίπτωση που οι ακραίοι μεσοεπιθετικοί (Γκαρσία, Γκοβού) δε βρεθούν σε καλή μέρα ή δε βρουν κενούς χώρους από τα μπακ του Δώνη, τότε είναι πιθανό ο Παναθηναϊκός να εγκλωβιστεί και να χρειαστεί τα "ανεβάσματα" από τους ακραίους του για να δημιουργήσει ευκαιρίες.
Είναι παιχνίδι που για να το κερδίσεις πρέπει να μπεις από την αρχή δυνατά και να σκοράρεις από το πρώτο ημίχρονο, όπως έκανε άλλωστε πέρυσι ο ΠΑΟ στο ίδιο γήπεδο. Αν δεν το καταφέρεις και με το πέρασμα του χρόνου προστεθεί στο παιχνίδι σου άγχος και εκνευρισμός, τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Χωρίς καθαρό μυαλό δε φεύγεις νικητής από τέτοιες έδρες.
Στην αντίπερα όχθη, ο Ατρόμητος που ξεκίνησε θέτοντας πολύ υψηλούς βαθμολογικά στόχους (Σπανός: "στόχος η πεντάδα", Δώνης: "ποτέ δε μου έτυχε τόσο εύκολο πρόγραμμα στον πρώτο γύρο"), βρίσκεται από πολύ νωρίς με την πλάτη στον τοίχο, καθώς με ήττα όχι μόνο θα βρεθεί στην τελευταία θέση της βαθμολογίας, ισόβαθμος με την Ξάνθη και τον Πανιώνιο, αλλά θα τεθεί άμεσα και θέμα προπονητή. Και μιλάμε για μια ομάδα με σαφές αγωνιστικό πλάνο, που παίζει με κατοχή και δημιουργεί πολλές ευκαιρίες (4ος σε φάσεις πίσω από τις ομάδες του ΠΟΚ), αλλά φέτος αδυνατεί να καθαρίσει τα παιχνίδια χάνοντας πολλούς βαθμούς στο Περιστέρι.
Ο Δώνης καλείται να διαβάσει καλύτερα τον Παναθηναϊκό από ότι πέρυσι. Στο 0-3, αγωνίστηκε με 4-4-2 και αν και είχε καταφέρει να έχει την κατοχή της μπάλας, δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάποια σημαντική ευκαιρία μέχρι τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου. Δεν έπαιξε αμυντικά, πίστεψε ότι μπορούσε να κοντράρει το τριφύλλι στα ίσα και τελικά δέχτηκε 3 γκολ. Πέντε χρόνια νωρίτερα όμως με τον κλεφτοπόλεμο του Παράσχου, ο Ατρόμητος είχε κερδίσει τον -λιγότερο ποιοτικό- Παναθηναϊκό.
Είναι ένα ματς που για να το διεκδικήσει μια ομάδα σαν το Περιστέρι, πρέπει να καταστρέψει το ματς του ισχυρού, να τον εκνευρίσει και να προσπαθήσει να τον πιάσει στον ύπνο σε κάποια αντεπίθεση. Τίμια η αντιμετώπιση του Δώνη με την επιλογή των πολλών επιθετικογενών ποδοσφαιριστών, αλλά νομίζω ότι αν δεν προσαρμοστεί στα δεδομένα του σημερινού του αντιπάλου, δύσκολα θα καταφέρει κάτι καλύτερο από πέρυσι. Σε αντίθετη περίπτωση, αν φορτώσει το κέντρο του και παίξει μόνο με έναν επιθετικό, δε θα μου κάνει εντύπωση αν στο τέλος το παιχνίδι έρθει ισόπαλο.
Κομβικής σημασίας για την έκβαση του συγκεκριμένου αγώνα, η απόδοση των Σπυρόπουλου, Βύντρα και η αποτελεσματικότητα του Σισέ και του Χριστοδουλόπουλου. Αν οι μισοί από αυτούς πιάσουν υψηλά επίπεδα απόδοσης, ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει να αποδράσει από το Περιστέρι.
ΥΓ Από τα ρεπορτάζ απορέει ένας άνεμος υπεραισιοδοξίας από πλευράς Παναθηναϊκού, σαν να βρίσκονται αντιμέτωποι με μία εύκολη ομάδα σε "φιλική" έδρα. Η έλλειψη σεβασμού όμως στον αντίπαλο σε τέτοιες περιπτώσει κοστίζει βαθμούς..
Στη φετινή 9η αγωνιστική όμως υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που θα επηρεάσουν την αναμέτρηση.
Οι μεν πρωταθλητές κατεβαίνουν με πολύ καλή ψυχολογία, απόροια της νίκης-ανατροπής στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Επιπλέον έχουν το πλεονέκτημα να αντιμετωπίσουν σήμερα την ομάδα που προσέχει λιγότερο από ολες την αμυντική της λειτουργία και η οποία δέχεται πολύ εύκολα φάσεις στην εστία της. Η παρουσία του Σισέ είναι ικανή από μόνη της να κρίνει την έκβαση ενός τέτοιου παιχνιδιού, καθώς ο Γάλλος αν βρεθεί απέναντι από την εστία υπό καλές προϋποθέσεις δύσκολα αστοχεί.
Από την άλλη ο Παναθηναϊκός οφείλει να διαχειριστεί κάποιες άλλες σημαντικές παραμέτρους. Καταρχήν τις απουσίες των Λέτο, Νίνη, Μπουμσόνγκ, με αυτή του Γάλλου να είναι ίσως η σημαντικότερη με δεδομένο ότι η ομάδα έχει βγάλει όλα τα δύσκολα παιχνίδια του περασμένου μήνα χωρίς τους πρώτους δύο, ενώ πρόσφατα ο Μπουμσόνγκ έδειξε δείγματα των ικανοτήτων του και ανέβασε σημαντικά την ποιότητα της άμυνας του Παναθηναϊκού. Εκ των πραγμάτων, ο Νιόπλιας καλείται να αλλάξει εκ νέου τη δυάδα των στόπερ του τριφυλιού, με τον Κατσουράνη να εμφανίζεται ως η πιθανότερη επιλογή για παρτενέρ του Καντέ.
Επιπλέον, ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να προβληματιστεί από την έλλειψη δυνατότητας δημιουργίας παιχνιδιού από το κέντρο, αν θεωρήσουμε ως δεδομένη τη συμμετοχή των Ζιλμπέρτο και Σιμάο στην ενδεκάδα. Σε περίπτωση που οι ακραίοι μεσοεπιθετικοί (Γκαρσία, Γκοβού) δε βρεθούν σε καλή μέρα ή δε βρουν κενούς χώρους από τα μπακ του Δώνη, τότε είναι πιθανό ο Παναθηναϊκός να εγκλωβιστεί και να χρειαστεί τα "ανεβάσματα" από τους ακραίους του για να δημιουργήσει ευκαιρίες.
Είναι παιχνίδι που για να το κερδίσεις πρέπει να μπεις από την αρχή δυνατά και να σκοράρεις από το πρώτο ημίχρονο, όπως έκανε άλλωστε πέρυσι ο ΠΑΟ στο ίδιο γήπεδο. Αν δεν το καταφέρεις και με το πέρασμα του χρόνου προστεθεί στο παιχνίδι σου άγχος και εκνευρισμός, τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Χωρίς καθαρό μυαλό δε φεύγεις νικητής από τέτοιες έδρες.
Στην αντίπερα όχθη, ο Ατρόμητος που ξεκίνησε θέτοντας πολύ υψηλούς βαθμολογικά στόχους (Σπανός: "στόχος η πεντάδα", Δώνης: "ποτέ δε μου έτυχε τόσο εύκολο πρόγραμμα στον πρώτο γύρο"), βρίσκεται από πολύ νωρίς με την πλάτη στον τοίχο, καθώς με ήττα όχι μόνο θα βρεθεί στην τελευταία θέση της βαθμολογίας, ισόβαθμος με την Ξάνθη και τον Πανιώνιο, αλλά θα τεθεί άμεσα και θέμα προπονητή. Και μιλάμε για μια ομάδα με σαφές αγωνιστικό πλάνο, που παίζει με κατοχή και δημιουργεί πολλές ευκαιρίες (4ος σε φάσεις πίσω από τις ομάδες του ΠΟΚ), αλλά φέτος αδυνατεί να καθαρίσει τα παιχνίδια χάνοντας πολλούς βαθμούς στο Περιστέρι.
Ο Δώνης καλείται να διαβάσει καλύτερα τον Παναθηναϊκό από ότι πέρυσι. Στο 0-3, αγωνίστηκε με 4-4-2 και αν και είχε καταφέρει να έχει την κατοχή της μπάλας, δεν κατάφερε να δημιουργήσει κάποια σημαντική ευκαιρία μέχρι τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου. Δεν έπαιξε αμυντικά, πίστεψε ότι μπορούσε να κοντράρει το τριφύλλι στα ίσα και τελικά δέχτηκε 3 γκολ. Πέντε χρόνια νωρίτερα όμως με τον κλεφτοπόλεμο του Παράσχου, ο Ατρόμητος είχε κερδίσει τον -λιγότερο ποιοτικό- Παναθηναϊκό.
Είναι ένα ματς που για να το διεκδικήσει μια ομάδα σαν το Περιστέρι, πρέπει να καταστρέψει το ματς του ισχυρού, να τον εκνευρίσει και να προσπαθήσει να τον πιάσει στον ύπνο σε κάποια αντεπίθεση. Τίμια η αντιμετώπιση του Δώνη με την επιλογή των πολλών επιθετικογενών ποδοσφαιριστών, αλλά νομίζω ότι αν δεν προσαρμοστεί στα δεδομένα του σημερινού του αντιπάλου, δύσκολα θα καταφέρει κάτι καλύτερο από πέρυσι. Σε αντίθετη περίπτωση, αν φορτώσει το κέντρο του και παίξει μόνο με έναν επιθετικό, δε θα μου κάνει εντύπωση αν στο τέλος το παιχνίδι έρθει ισόπαλο.
Κομβικής σημασίας για την έκβαση του συγκεκριμένου αγώνα, η απόδοση των Σπυρόπουλου, Βύντρα και η αποτελεσματικότητα του Σισέ και του Χριστοδουλόπουλου. Αν οι μισοί από αυτούς πιάσουν υψηλά επίπεδα απόδοσης, ο Παναθηναϊκός θα καταφέρει να αποδράσει από το Περιστέρι.
ΥΓ Από τα ρεπορτάζ απορέει ένας άνεμος υπεραισιοδοξίας από πλευράς Παναθηναϊκού, σαν να βρίσκονται αντιμέτωποι με μία εύκολη ομάδα σε "φιλική" έδρα. Η έλλειψη σεβασμού όμως στον αντίπαλο σε τέτοιες περιπτώσει κοστίζει βαθμούς..
7.11.10
Δείξε μου το κέντρο σου να σου πω ποιος είσαι..
Το συγκεκριμέ ρητό χαρακτηρίζει το σημερινό ποδόσφαιρο. Υπηρξαν περίοδοι που ποδοσφαιρικές υπερδυνάμεις βασίζονταν στο ψηλό και το σκληρό παιχνίδι, υπήρξαν εποχές που ένας παίκτης μπορούσε να κερδίσει μόνος του όχι μόνο αγώνες αλλά και ολόκληρα πρωταθλήματα, αλλά στον 21ο αιώνα με το ποδόσφαιρο να παίζεται πιο γρήγορα από ποτέ, τα κεντρικά χαφ είναι αυτά που καθορίζουν τα όρια που μπορεί να φτάσει μία ομάδα. Ακόμα και για την υπερδύναμη Μπαρτσελόνα υπάρχουν αμφιβολίες αν θα μπορούσε να αγωνιστεί σταθερά σε τόσο υψηλό επίπεδο αν δεν υπήρχαν στο ρόστερ της παίκτες όπως ο Τσάβι και ο Ινιέστα.
Στην ελληνική πραγματικότητα, με την ίδια λογική ο πολύ ποιοτικός Παναθηναϊκός σε κάποιες γραμμές, δεν μπορεί να αποδώσει το ίδιο καλά όταν οι κεντρικοί του μέσοι δε βρίσκονται στη μέρα τους και δεν έχουν τρεξίματα, ενώ ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα χωρίς την παρουσία των Ντουντού και Ιμπαγάσα στον άξονα (βλ. α' ημίχρονο με τον Πανιώνιο). Πόσο μάλλον όταν όλοι οι άλλοι παίκτες δεν έχουν παιχνίδια στα πόδια τους και δεν έχουν αγωνιστεί μαζί για να "δέσουν".
Το να έχει μία ομάδα μονάδες όπως ο Σισέ, ο Λέτο, ο Μιραλλάς ή ο Ριέρα, παίκτες που μπορούν με μία φάση να αλλάξουν όλη τη ροή ενός αγώνα, είναι σαφώς ευλογία για μία ομάδα. Χωρίς όμως τη ραχοκοκαλιά -το κέντρο-, θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα, ήττες, γκρίνια. Δεν είναι τυχαίο ότι στο περσινό πρωτάθλημα εκθειάστηκε η απόδοση των Ζιλμπέρτο Σίλβα και Κατσουράνη (έστω και για ένα γύρο), ενώ στην αντίπερα όχθη ο δις κυπελλούχος Uefa Μαρέσκα αποχώρησε από τον Ολυμπιακό ως αποτυχημένος.
Στη φετινή σεζόν ο Ολυμπιακός δείχνει πιο δυνατός από τους πράσινους στον άξονα, όσον αφορά το δημιουργικό κομμάτι. Το αν τελικά αυτό θα είναι αρκετό για να επανακτήσει τα σκήπτρα στην Ελλάδα θα φανεί το Μάϊο. Η ουσία όμως είναι ότι και οι δύο ομάδες θα πρέπει ήδη να ξεκινήσουν να ψάχνουν λύσεις για την επόμενη μέρα, καθώς Σίλβα, Ιμπαγάσα, Καραγκούνης, Κατσουράνης, είναι ποδοσφαιριστές μεγάλης ηλικίας με ημερομηνία λήξης. Ένας Ντουντού και ένας Σιμάο δε φέρνουν την άνοιξη.
Στην ελληνική πραγματικότητα, με την ίδια λογική ο πολύ ποιοτικός Παναθηναϊκός σε κάποιες γραμμές, δεν μπορεί να αποδώσει το ίδιο καλά όταν οι κεντρικοί του μέσοι δε βρίσκονται στη μέρα τους και δεν έχουν τρεξίματα, ενώ ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα χωρίς την παρουσία των Ντουντού και Ιμπαγάσα στον άξονα (βλ. α' ημίχρονο με τον Πανιώνιο). Πόσο μάλλον όταν όλοι οι άλλοι παίκτες δεν έχουν παιχνίδια στα πόδια τους και δεν έχουν αγωνιστεί μαζί για να "δέσουν".
Το να έχει μία ομάδα μονάδες όπως ο Σισέ, ο Λέτο, ο Μιραλλάς ή ο Ριέρα, παίκτες που μπορούν με μία φάση να αλλάξουν όλη τη ροή ενός αγώνα, είναι σαφώς ευλογία για μία ομάδα. Χωρίς όμως τη ραχοκοκαλιά -το κέντρο-, θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα, ήττες, γκρίνια. Δεν είναι τυχαίο ότι στο περσινό πρωτάθλημα εκθειάστηκε η απόδοση των Ζιλμπέρτο Σίλβα και Κατσουράνη (έστω και για ένα γύρο), ενώ στην αντίπερα όχθη ο δις κυπελλούχος Uefa Μαρέσκα αποχώρησε από τον Ολυμπιακό ως αποτυχημένος.
Στη φετινή σεζόν ο Ολυμπιακός δείχνει πιο δυνατός από τους πράσινους στον άξονα, όσον αφορά το δημιουργικό κομμάτι. Το αν τελικά αυτό θα είναι αρκετό για να επανακτήσει τα σκήπτρα στην Ελλάδα θα φανεί το Μάϊο. Η ουσία όμως είναι ότι και οι δύο ομάδες θα πρέπει ήδη να ξεκινήσουν να ψάχνουν λύσεις για την επόμενη μέρα, καθώς Σίλβα, Ιμπαγάσα, Καραγκούνης, Κατσουράνης, είναι ποδοσφαιριστές μεγάλης ηλικίας με ημερομηνία λήξης. Ένας Ντουντού και ένας Σιμάο δε φέρνουν την άνοιξη.
6.11.10
Jack Wilshere: ένα αστέρι γεννιέται
Ο διεθνής αριστεροπόδαρος box-to-box μέσος με τη εθνική Αγγλίας, ντεμπούταρε με τη φανέλα της Άρσεναλ στο Champion's League το Νοέμβριο του 2008 εναντίον της Δυναμό Κιέβου σε ηλικία μόλις 16 ετών και 10 μηνών. Οι ολιγόλεπτες συμμετοχές της πρώτης χρονιάς, αυξήθηκαν κατακόρυφα με το δανεισμό του στη Μπόλτον τον περασμένο Ιανουάριο και ενώ είχε προλάβει πλέον να γράψει την πρώτη του συμμετοχή ως βασικός στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση εναντίον του Ολυμπιακού στον Πειραιά. Στη Μπόλτον, ο Γουίλσιρ πρόλαβε να αγωνιστεί 14 φορές -τις 13 ως βασικός-, βοηθώντας καταλυτικά στην παραμονή της ομάδας στην Premier League.
Έχοντας πείσει τον Βενγκέρ για την ετοιμότητά του, ο Γουίλσιρ επέστρεψε το καλοκαίρι στην Άρσεναλ για να διεκδικήσει θέση στην αρχική ενδεκάδα. Μάλιστα τον περασμένο Αύγουστο ο νεαρός κατάφερε να αγωνιστεί για πρώτη φορά με την εθνική ανδρών της χώρας του στο φιλικό εναντίον της Ουγγαρίας στο Wembley. Από την αρχή του πρωταθλήματος μετρά 8 συμμετοχές (2 μόλις ως αλλαγή), έχοντας 2 ασίστ, ενώ στο Champion's League έχει αγωνιστεί και στα 4 παιχνίδια της ομάδας του βασικός, έχοντας χάσει μόλις 16 αγωνιστικά λεπτά. Απολογισμός του; Ένα goal και 3 ασίστ, με κάθε επίτευγμά του σε διαφορετικό παιχνίδι! Οι Άγγλοι βλέπουν στο πρόσωπό του τον ηγέτη της επόμενης μέρας για το κέντρο της Εθνικής τους. Στο χέρι του είναι να μην τους διαψεύσει.
http://www.youtube.com/watch?v=aK8Z4lgSHkE
http://www.soccerclips.net/videos/arsenal-fc-4-0-shakhtar-donetsk-wilshere
5.11.10
Οι ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη
Ολοκληρώθηκε η ευρωπαϊκή εβδομάδα των ελληνικών ομάδων με ανάμεικτα συναισθήματα για τους τέσσερις εκπροσώπους μας. Κανονικά η μία νίκη, οι δύο ισοπαλίες και η μία ήττα στο 90' θα έπρεπε να μας αφήνει ευχαριστημένους, όμως ο απολογισμός θα μπορούσε να είναι καλύτερος βάσει όσων είδαμε στους αγωνιστικούς χώρους.
Καλύτερο αποτέλεσμα από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος θύμισε μετά από καιρό πώς βρέθηκε 2ος στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά από καιρό είχε πολλά από τα χαρακτηριστικά της ομάδας του Σάντος. Ομάδα που ξέρει τι θέλει (νίκη και ας είναι με μισό-μηδέν), έχει πλάνο και υπομονή στο παιχνίδι της. Μετά την πολύ μεγάλη πρόκριση επί της Φενέρ στην Πόλη, ήρθε και μία πολύ μεγάλη νίκη στην Τούμπα επί της Βιγιαρεάλ που εκτός από τη δυνατότητα διεκδίκησης της πρόκρισης στους "32" του Europa League με πολλές αξιώσεις, του δίνουν και την απαραίτητη ψυχολογία για να συνεχίσει την προσπάθεια επάνακαμψης στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν μάλιστα καταφέρει ο ΠΑΟΚ να φύγει με τη νίκη από την Καβάλα και κερδίσει και το ματς της 10ης αγωνιστικής με την ΑΕΚ στην Τούμπα, είναι πολύ πιθανόν να σκαρφαλώσει στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας. Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβούν όλα αυτά είναι να παρθεί μια οριστική απόφαση στο θέμα του προπονητή και είτε να μονιμοποιηθεί ο Χάβος είτε να βρεθεί κάποια σίγουρη λύση που δε θα έχει ημερομηνία λήξης. Κατά τη γνώμη μου όσο καλός και να είναι ο Μάκης Χάβος, με δεδομένη τη μικρή προπονητικά εμπειρία του, στο τέλος θα έχει την κατάληξη του Δερμιτζάκη. Στα πρώτα "στραβά" αποτελέσματα θα αρχίσει η γκρίνια και στο τέλος η ομάδα θα έχει χάσει άλλους 3 μήνες που στο τέλος θα του στοιχίσουν και βαθμολογικά και αγωνιστικά.
Η ΑΕΚ από την άλλη, εμφανίστηκε με δύο πρόσωπα χθες στο ΟΑΚΑ. Στο πρώτο μέρος παρά τις απουσίες έπαιξε καλά, δημιούργησε ευκαιρίες και είχε εξαιρετικούς τους Λεονάρντο και Γκέντσογλου. Αν μάλιστα ο Μπλάνκο ήταν 5 πόντους πιο μπροστά θα είχε προηγηθεί από νωρίς. Στην επανάληψη όμως μετά το πέναλτι που την έβαλε μπροστά στο σκορ, εμφανίστηκε μια άλλη ομάδα και σε συνδυασμό με την κατακόρυφη άνοδο των Βέλγων μπορεί να αισθάνεται και τυχερή που τελικά κράτησε έστω την ισοπαλία. Πραγματικό θηρίο ο Λουκάκου, και να μην ήξερε κάποιος ότι τον παρακολουθεί η Τσέλσι ως πιθανό διάδοχο του Ντρογκμπά, σίγουρα από τη σωματοδομή και μόνο του ποδοσφαιριστή θα τον παρέπεμπε στον Ιβοριανό άσο. Ο Λουκάκου είναι (;) μόλις 17 ετών και σίγουρα η ανανεωμένη -ποιοτική- εθνική Βελγίου θα επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις τα επόμενα χρόνια με τη συμβολή του. Κλείνοντας, για την ΑΕΚ αξίζει να επικροτηθεί ο ακομπλεξάριστος Χιμένεθ, που δε φοβάται να εμπιστευτεί μικρής ηλικίας ποδοσφαιριστές και δε ψάχνει για δικαιολογίες (απουσίες κλπ.). Μπορεί η ΑΕΚ να μη διεκδικήσει πρωτάθλημα, αλλά το ελληνικό πρωτάθλημα θα κερδίσει ταλέντα από τον Ισπανό.
Ο Άρης ήταν η ομάδα που χάρηκες να βλέπεις αυτό το τριήμερο. Αν οι άλλοι τρεις εκπρόσωποί μας έκαναν αθροιστικά 60 λεπτά καλού παιχνιδιού, ο Άρης σε κράταγε μακρυά από το τηλεκοντρόλ. Δέχτηκε ένα τσάμπα goal στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης, αλλά πραγματικά η παρουσία του ήταν η καλύτερη από όλες τις ελληνικές ομάδες. Έκανε πολλές ευκαιρίες, κέρδισε πάνω από 10 κόρνερ σε εκτός έδρας αγώνα με τη δευτεραθλήτρια Ευρώπης του 2002 και η εικόνα του παιχνιδιού μόνο για ήττα δεν ήταν. Εξαιρετική δουλειά από τον Κούπερ, είναι φανερό ότι αυτή η ομάδα έχει αγωνιστική ταυτότητα και παίζει για να δημιουργήσει και να σκοράρει. Κρίμα που δεν κατάφερε κάτι καλύτερο χθες, για το καλό του ελληνικού πρωταθλήματος θα πρέπει να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο και εντός των τειχών..
Τέλος, για τον Παναθηναϊκό τα έχουμε ξαναπεί, παρουσιάστηκε μιια ομάδα άτολμη, με μοναδικό πλάνο να μη δεχτεί goal και αν τύχει να πετύχει ένα τέρμα στην αντεπίθεση. Σωστή αντιμετώπιση, αλλά μόνο αν έπαιζες με την Μπαρτσελόνα ή την Ίντερ και μόνο αν δεν "καιγόσουν" για τη νίκη. Ήταν ένα παιχνίδι που σε λίγους μήνες κανένας δε θα θυμάται (όπως και το πρώτο ματς με τους Ρώσους).
Καλύτερο αποτέλεσμα από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος θύμισε μετά από καιρό πώς βρέθηκε 2ος στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά από καιρό είχε πολλά από τα χαρακτηριστικά της ομάδας του Σάντος. Ομάδα που ξέρει τι θέλει (νίκη και ας είναι με μισό-μηδέν), έχει πλάνο και υπομονή στο παιχνίδι της. Μετά την πολύ μεγάλη πρόκριση επί της Φενέρ στην Πόλη, ήρθε και μία πολύ μεγάλη νίκη στην Τούμπα επί της Βιγιαρεάλ που εκτός από τη δυνατότητα διεκδίκησης της πρόκρισης στους "32" του Europa League με πολλές αξιώσεις, του δίνουν και την απαραίτητη ψυχολογία για να συνεχίσει την προσπάθεια επάνακαμψης στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν μάλιστα καταφέρει ο ΠΑΟΚ να φύγει με τη νίκη από την Καβάλα και κερδίσει και το ματς της 10ης αγωνιστικής με την ΑΕΚ στην Τούμπα, είναι πολύ πιθανόν να σκαρφαλώσει στην πρώτη τριάδα της βαθμολογίας. Απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβούν όλα αυτά είναι να παρθεί μια οριστική απόφαση στο θέμα του προπονητή και είτε να μονιμοποιηθεί ο Χάβος είτε να βρεθεί κάποια σίγουρη λύση που δε θα έχει ημερομηνία λήξης. Κατά τη γνώμη μου όσο καλός και να είναι ο Μάκης Χάβος, με δεδομένη τη μικρή προπονητικά εμπειρία του, στο τέλος θα έχει την κατάληξη του Δερμιτζάκη. Στα πρώτα "στραβά" αποτελέσματα θα αρχίσει η γκρίνια και στο τέλος η ομάδα θα έχει χάσει άλλους 3 μήνες που στο τέλος θα του στοιχίσουν και βαθμολογικά και αγωνιστικά.
Η ΑΕΚ από την άλλη, εμφανίστηκε με δύο πρόσωπα χθες στο ΟΑΚΑ. Στο πρώτο μέρος παρά τις απουσίες έπαιξε καλά, δημιούργησε ευκαιρίες και είχε εξαιρετικούς τους Λεονάρντο και Γκέντσογλου. Αν μάλιστα ο Μπλάνκο ήταν 5 πόντους πιο μπροστά θα είχε προηγηθεί από νωρίς. Στην επανάληψη όμως μετά το πέναλτι που την έβαλε μπροστά στο σκορ, εμφανίστηκε μια άλλη ομάδα και σε συνδυασμό με την κατακόρυφη άνοδο των Βέλγων μπορεί να αισθάνεται και τυχερή που τελικά κράτησε έστω την ισοπαλία. Πραγματικό θηρίο ο Λουκάκου, και να μην ήξερε κάποιος ότι τον παρακολουθεί η Τσέλσι ως πιθανό διάδοχο του Ντρογκμπά, σίγουρα από τη σωματοδομή και μόνο του ποδοσφαιριστή θα τον παρέπεμπε στον Ιβοριανό άσο. Ο Λουκάκου είναι (;) μόλις 17 ετών και σίγουρα η ανανεωμένη -ποιοτική- εθνική Βελγίου θα επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις τα επόμενα χρόνια με τη συμβολή του. Κλείνοντας, για την ΑΕΚ αξίζει να επικροτηθεί ο ακομπλεξάριστος Χιμένεθ, που δε φοβάται να εμπιστευτεί μικρής ηλικίας ποδοσφαιριστές και δε ψάχνει για δικαιολογίες (απουσίες κλπ.). Μπορεί η ΑΕΚ να μη διεκδικήσει πρωτάθλημα, αλλά το ελληνικό πρωτάθλημα θα κερδίσει ταλέντα από τον Ισπανό.
Ο Άρης ήταν η ομάδα που χάρηκες να βλέπεις αυτό το τριήμερο. Αν οι άλλοι τρεις εκπρόσωποί μας έκαναν αθροιστικά 60 λεπτά καλού παιχνιδιού, ο Άρης σε κράταγε μακρυά από το τηλεκοντρόλ. Δέχτηκε ένα τσάμπα goal στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης, αλλά πραγματικά η παρουσία του ήταν η καλύτερη από όλες τις ελληνικές ομάδες. Έκανε πολλές ευκαιρίες, κέρδισε πάνω από 10 κόρνερ σε εκτός έδρας αγώνα με τη δευτεραθλήτρια Ευρώπης του 2002 και η εικόνα του παιχνιδιού μόνο για ήττα δεν ήταν. Εξαιρετική δουλειά από τον Κούπερ, είναι φανερό ότι αυτή η ομάδα έχει αγωνιστική ταυτότητα και παίζει για να δημιουργήσει και να σκοράρει. Κρίμα που δεν κατάφερε κάτι καλύτερο χθες, για το καλό του ελληνικού πρωταθλήματος θα πρέπει να συνεχίσει στο ίδιο τέμπο και εντός των τειχών..
Τέλος, για τον Παναθηναϊκό τα έχουμε ξαναπεί, παρουσιάστηκε μιια ομάδα άτολμη, με μοναδικό πλάνο να μη δεχτεί goal και αν τύχει να πετύχει ένα τέρμα στην αντεπίθεση. Σωστή αντιμετώπιση, αλλά μόνο αν έπαιζες με την Μπαρτσελόνα ή την Ίντερ και μόνο αν δεν "καιγόσουν" για τη νίκη. Ήταν ένα παιχνίδι που σε λίγους μήνες κανένας δε θα θυμάται (όπως και το πρώτο ματς με τους Ρώσους).
3.11.10
Η Superleague από στατιστική πλευρά.. μετά από 8 αγωνιστικές
Αν και δύσκολα θα ξαναδούμε φέτος μια ομάδα να μπαίνει σφήνα ανάμεσα στους 2 μεγάλους, το φετινό πρωτάθλημα είναι και θα παραμείνει μέχρι τέλους εξαιρετικά ανταγωνιστικό, καθώς διαγωνίζονται σε αυτό πολλές ισοδύναμες ομάδες με παρόμοιο στόχο, την όσο το δυνατόν συντομότερη απεμπλοκή τους από τα σενάρια υποβιβασμού.
Εξαιρώντας το ΠΟΚ και τους 2 μεγάλους της Θεσσαλονίκης, καμία ομάδα δεν είναι βέβαιο ότι δε θα μπει σε περιπέτειες για την παραμονή της. Μπορεί μετά από 8 αγωνιστικές η Τρίπολη και η Καβάλα να είναι ψηλά στη βαθμολογία, αλλά στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος -επί Superleague- είδαμε ομάδες με εξαιρετική πορεία στο ξεκίνημά τους, να καταλήγουν στη Β' Εθνική. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Ατρόμητος προ 3ετίας όταν κατάφερε με 21 βαθμούς στα μισά του πρωταθλήματος να υποβιβαστεί τελικά, κατακτώντας όλους κι όλους 8 βαθμούς στο β' γύρο. Επίσης ο Ιωνικός, στο ξεκίνημα της Superleague (2006-07) έκανε το 2 στα 2 στους πρώτους αγώνες, κερδίζοντας μάλιστα τον Παναθηναϊκό μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο με 2-0. Από τη 2η αγωνιστική μέχρι το τέλος της σεζόν ο Ιωνικός δεν πήρε άλλο βαθμό.
Θέλω να καταλήξω ότι είναι ανούσιο να υποστηρίξει κάποιος αυτή τη στιγμή ότι η Χ ομάδα είναι θα υποβιβαστεί ενώ η Ψ δε θα κινδυνέψει. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των ομάδων σε βάθος χρόνου και σαφώς από το αγωνιστικό πρόγραμμα που θα έχουν στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος. Για παράδειγμα αν η Λάρισα ή ο Ατρόμητος δεν έχουν ξεμπερδέψει με την υπόθεση παραμονή 4 αγωνιστικές πριν το τέλος, δύσκολα θα τα καταφέρουν δεδομένο ότι θα έχουν να αντιμετωπίσουν κατά σειρά ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακό στα τελευταία τους παιχνίδια.
Έχοντας όμως ήδη συμπληρώσει πάνω από το 25% του πρωταθλήματος υπάρχει ένα σαφές δείγμα των ομάδων. Οι αριθμοί δε λένε πάντα την αλήθεια, αλλά κάποια στατιστικά είναι ενδεικτικά αυτών που θα ακολουθήσουν.
Αποτελεσματικότερη ομάδα του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής είναι η Κέρκυρα, πετυχαίνοντας 1 goal ανά 4,5 σουτ. Έχει μάλιστα στο ρόστερ της τον Επστάϊν ο οποίος είναι 2ος σκόρερ του πρωταθλήματος με 5 goal, πετυχαίνοντας 1 goal ανά 1,4 σουτ!! Η Κέρκυρα βρίσκεται στην 5η θέση (ισόβαθμη με Άρη, Καβάλα) με 12 βαθμούς, αλλά είναι σαφές ότι αν "ξεφουσκώσει" ο Επστάϊν και παράλληλα βγει εκτός φόρμας ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής, Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (1ος σε επεμβάσεις με 47, με 2ο το Μάχο με 31!), δύσκολα θα καταφέρει να συνεχίσει σε υψηλά standards. Επίσης όσο καθυστερεί η επιστροφή της ομάδας στην έδρα της, το έργο της παραμονής θα δυσχεραίνει περισσότερο.
Από την άλλη μεγαλύτερη δυσκολία να τελειώσουν τις φάσεις, έχουν η Λάρισα και ο Πανιώνιος με μόλις 1 goal ανά 15,5 σουτ!!
Περισσότερα κερδισμένα φάουλ μέχρι στιγμής ο Άρης (169) και ο ΠΑΟΚ (162) και από τις μικρότερες ομάδες ο Εργοτέλης (158) και ο Πανιώνιος (156).
Περισσότερα σουτ μακράν ο Ολυμπιακός (136) και η ΑΕΚ (119) και έπονται Παναθηναϊκός (96) και Ατρόμητος (95). Λιγότερα σουτ κατά πολύ η Κέρκυρα με 45. Εδώ αποδεικνύεται ότι η Κέρκυρα δεν κάνει φάσεις, ενώ ο Παναθηναϊκός τα περιμένει όλα από το Σισέ. Ο δε Ατρόμητος "πληρώνει" τη δυστοκία των παικτών του, καθώς σαν ομάδα του Δώνη συγκεντρώνεται πρώτα στο δημιουργικό κομμάτι και ύστερα στο ανασταλτικό. Αν δεν τραβήξει λοιπόν η επίθεση, τα πράγματα θα είναι δύσκολα στο τέλος.
Περισσότερες "γιόμες" η Λάρισα και ο ΠΑΟΚ (208 και 206 αντίστοιχα) και λιγότερες, με διαφορά ο Αστέρας Τρίπολης (120). Πιο εύστοχοι στα γεμίσματα οι παίκτες της ΑΕΚ με ποσοστό 31,6% και πιο άστοχη ομάδα ο Ηρακλής με μόλις 17,1% στοχευμένα.
Περισσότερες πάσες μακράν η ΑΕΚ (581 έναντι 507 του Παναθηναϊκού). Από τις μικρομεσαίες ομάδες, περισσότερο passing game από τον Πανιώνιο και τον Ατρόμητο με 504 και 496 πάσες αντίστοιχα. Μήπως τελικά ο Στόρε δεν έκανε τόσο κακή δουλειά, ενώ ο Ατρόμητος αδικεί τον εαυτό του;
Από την άλλη έχει ενδιαφέρον και η στατιστική βάσει αντιπάλου.
Κοινώς με ποια ομάδα βάζεις ευκολότερα goal; Η απάντηση είναι απέναντι στον Ατρόμητο (1 goal ανά 6,2 σουτ) και τον Πανσερραϊκό (1/6,8). Για να βάλεις goal όμως στον Ηρακλή θα χρειαστεί να σουτάρεις 23,5 φορές!! Έπεται η Κέρκυρα με 1/14 σουτ, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αμυντικές λειτουργίες των μεγάλων. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός δέχονται ένα goal ανά 10,6 σουτ, ενώ η ΑΕΚ έχει παθητικά ποσοστα 1 προς 7,8 σουτ.
Ευκολότερα από όλες όμως πλησιάζεται η άμυνα της Κέρκυρας που έχει "δεχτεί" μέχρι στιγμής 128 σουτ! Στην αντίπερα όχθη η Λάρισα και ο Ολυμπιακός με μόλις 53 σουτ παθητικό.
Αν πάλι πας να παίξεις με "γιόμες" απέναντι στον Εργοτέλη, την ΑΕΚ ή τον Ατρόμητο, μάλλον θα έχεις διαβάσει λανθασμένα το παιχνίδι σου (ποσοστά 16,2%, 17,9% και 19,3% αντίστοιχα).
Αμυντικά στο ψηλό παιχνίδι σίγουρα πάσχει η Κέρκυρα (30 χαμένες κεφαλιές), με τον Ολυμπιακό να έχει χάσει μόλις 7 και τις ΑΕΚ, Λάρισα, Καβάλα από 8.
Περισσότερους ανοιχτούς χώρους αφήνει η Κέρκυρα (646 πάσες παθητικό!) με τον Ολυμπιακό Βόλου να ακολουθεί με 520. Στην αντίπερα όχθη η Λάρισα με μόλις 305 πάσες παθητικό.
Σίγουρα τα νούμερα δεν παίρνουν βαθμούς, αλλά νομίζω ότι βάσει των πιθανοτήτων ούτε ο Ατρόμητος, ούτε η Λάρισα που αναφέρθηκαν πρώτοι θα κινδυνέψουν τελικά. Αντιθέτως η Κέρκυρα, ο Πανσερραϊκός, ακόμα και ο Βόλος, θα πρέπει να καταβάλουν ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια μέχρι τέλους αν θέλουν να μην επιστρέψουν στη δεύτερη κατηγορία.
Εξαιρώντας το ΠΟΚ και τους 2 μεγάλους της Θεσσαλονίκης, καμία ομάδα δεν είναι βέβαιο ότι δε θα μπει σε περιπέτειες για την παραμονή της. Μπορεί μετά από 8 αγωνιστικές η Τρίπολη και η Καβάλα να είναι ψηλά στη βαθμολογία, αλλά στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος -επί Superleague- είδαμε ομάδες με εξαιρετική πορεία στο ξεκίνημά τους, να καταλήγουν στη Β' Εθνική. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Ατρόμητος προ 3ετίας όταν κατάφερε με 21 βαθμούς στα μισά του πρωταθλήματος να υποβιβαστεί τελικά, κατακτώντας όλους κι όλους 8 βαθμούς στο β' γύρο. Επίσης ο Ιωνικός, στο ξεκίνημα της Superleague (2006-07) έκανε το 2 στα 2 στους πρώτους αγώνες, κερδίζοντας μάλιστα τον Παναθηναϊκό μέσα στο Ολυμπιακό Στάδιο με 2-0. Από τη 2η αγωνιστική μέχρι το τέλος της σεζόν ο Ιωνικός δεν πήρε άλλο βαθμό.
Θέλω να καταλήξω ότι είναι ανούσιο να υποστηρίξει κάποιος αυτή τη στιγμή ότι η Χ ομάδα είναι θα υποβιβαστεί ενώ η Ψ δε θα κινδυνέψει. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των ομάδων σε βάθος χρόνου και σαφώς από το αγωνιστικό πρόγραμμα που θα έχουν στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος. Για παράδειγμα αν η Λάρισα ή ο Ατρόμητος δεν έχουν ξεμπερδέψει με την υπόθεση παραμονή 4 αγωνιστικές πριν το τέλος, δύσκολα θα τα καταφέρουν δεδομένο ότι θα έχουν να αντιμετωπίσουν κατά σειρά ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακό στα τελευταία τους παιχνίδια.
Έχοντας όμως ήδη συμπληρώσει πάνω από το 25% του πρωταθλήματος υπάρχει ένα σαφές δείγμα των ομάδων. Οι αριθμοί δε λένε πάντα την αλήθεια, αλλά κάποια στατιστικά είναι ενδεικτικά αυτών που θα ακολουθήσουν.
Αποτελεσματικότερη ομάδα του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής είναι η Κέρκυρα, πετυχαίνοντας 1 goal ανά 4,5 σουτ. Έχει μάλιστα στο ρόστερ της τον Επστάϊν ο οποίος είναι 2ος σκόρερ του πρωταθλήματος με 5 goal, πετυχαίνοντας 1 goal ανά 1,4 σουτ!! Η Κέρκυρα βρίσκεται στην 5η θέση (ισόβαθμη με Άρη, Καβάλα) με 12 βαθμούς, αλλά είναι σαφές ότι αν "ξεφουσκώσει" ο Επστάϊν και παράλληλα βγει εκτός φόρμας ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος μέχρι στιγμής, Δημήτρης Κωνσταντόπουλος (1ος σε επεμβάσεις με 47, με 2ο το Μάχο με 31!), δύσκολα θα καταφέρει να συνεχίσει σε υψηλά standards. Επίσης όσο καθυστερεί η επιστροφή της ομάδας στην έδρα της, το έργο της παραμονής θα δυσχεραίνει περισσότερο.
Από την άλλη μεγαλύτερη δυσκολία να τελειώσουν τις φάσεις, έχουν η Λάρισα και ο Πανιώνιος με μόλις 1 goal ανά 15,5 σουτ!!
Περισσότερα κερδισμένα φάουλ μέχρι στιγμής ο Άρης (169) και ο ΠΑΟΚ (162) και από τις μικρότερες ομάδες ο Εργοτέλης (158) και ο Πανιώνιος (156).
Περισσότερα σουτ μακράν ο Ολυμπιακός (136) και η ΑΕΚ (119) και έπονται Παναθηναϊκός (96) και Ατρόμητος (95). Λιγότερα σουτ κατά πολύ η Κέρκυρα με 45. Εδώ αποδεικνύεται ότι η Κέρκυρα δεν κάνει φάσεις, ενώ ο Παναθηναϊκός τα περιμένει όλα από το Σισέ. Ο δε Ατρόμητος "πληρώνει" τη δυστοκία των παικτών του, καθώς σαν ομάδα του Δώνη συγκεντρώνεται πρώτα στο δημιουργικό κομμάτι και ύστερα στο ανασταλτικό. Αν δεν τραβήξει λοιπόν η επίθεση, τα πράγματα θα είναι δύσκολα στο τέλος.
Περισσότερες "γιόμες" η Λάρισα και ο ΠΑΟΚ (208 και 206 αντίστοιχα) και λιγότερες, με διαφορά ο Αστέρας Τρίπολης (120). Πιο εύστοχοι στα γεμίσματα οι παίκτες της ΑΕΚ με ποσοστό 31,6% και πιο άστοχη ομάδα ο Ηρακλής με μόλις 17,1% στοχευμένα.
Περισσότερες πάσες μακράν η ΑΕΚ (581 έναντι 507 του Παναθηναϊκού). Από τις μικρομεσαίες ομάδες, περισσότερο passing game από τον Πανιώνιο και τον Ατρόμητο με 504 και 496 πάσες αντίστοιχα. Μήπως τελικά ο Στόρε δεν έκανε τόσο κακή δουλειά, ενώ ο Ατρόμητος αδικεί τον εαυτό του;
Από την άλλη έχει ενδιαφέρον και η στατιστική βάσει αντιπάλου.
Κοινώς με ποια ομάδα βάζεις ευκολότερα goal; Η απάντηση είναι απέναντι στον Ατρόμητο (1 goal ανά 6,2 σουτ) και τον Πανσερραϊκό (1/6,8). Για να βάλεις goal όμως στον Ηρακλή θα χρειαστεί να σουτάρεις 23,5 φορές!! Έπεται η Κέρκυρα με 1/14 σουτ, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αμυντικές λειτουργίες των μεγάλων. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός δέχονται ένα goal ανά 10,6 σουτ, ενώ η ΑΕΚ έχει παθητικά ποσοστα 1 προς 7,8 σουτ.
Ευκολότερα από όλες όμως πλησιάζεται η άμυνα της Κέρκυρας που έχει "δεχτεί" μέχρι στιγμής 128 σουτ! Στην αντίπερα όχθη η Λάρισα και ο Ολυμπιακός με μόλις 53 σουτ παθητικό.
Αν πάλι πας να παίξεις με "γιόμες" απέναντι στον Εργοτέλη, την ΑΕΚ ή τον Ατρόμητο, μάλλον θα έχεις διαβάσει λανθασμένα το παιχνίδι σου (ποσοστά 16,2%, 17,9% και 19,3% αντίστοιχα).
Αμυντικά στο ψηλό παιχνίδι σίγουρα πάσχει η Κέρκυρα (30 χαμένες κεφαλιές), με τον Ολυμπιακό να έχει χάσει μόλις 7 και τις ΑΕΚ, Λάρισα, Καβάλα από 8.
Περισσότερους ανοιχτούς χώρους αφήνει η Κέρκυρα (646 πάσες παθητικό!) με τον Ολυμπιακό Βόλου να ακολουθεί με 520. Στην αντίπερα όχθη η Λάρισα με μόλις 305 πάσες παθητικό.
Σίγουρα τα νούμερα δεν παίρνουν βαθμούς, αλλά νομίζω ότι βάσει των πιθανοτήτων ούτε ο Ατρόμητος, ούτε η Λάρισα που αναφέρθηκαν πρώτοι θα κινδυνέψουν τελικά. Αντιθέτως η Κέρκυρα, ο Πανσερραϊκός, ακόμα και ο Βόλος, θα πρέπει να καταβάλουν ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια μέχρι τέλους αν θέλουν να μην επιστρέψουν στη δεύτερη κατηγορία.
2.11.10
Ρούμπιν Καζάν-Τζόρβας 0-0 και σενάρια πρόκρισης
http://videos.sportyall.com/ucl/fk-rubin-kazan-vs-panathinaikos-0-0-quick-highlights-hd-video_2a787f155.html
Τιμή και δόξα στο Τζόρβα και την συνολικά καλή αμυντική λειτουργία από όλους τους παίκτες του τριφυλλιού. Αν με Χ έπαιρναν πρόκριση, θα μιλάγαμε για ηρωική εμφάνιση.
Για να διεκδικήσεις όμως κάτι περισσότερο σε τέτοια παιχνίδια πρέπει να ρισκάρεις. Ο Νιόπλιας δεν το έκανε και περίμενε το τελευταίο τέταρτο μήπως μπορέσει στην κόντρα να "κλέψει" τους 3 βαθμούς. Άλλη μία φορά που στο ποδόσφαιρο παίρνεις ό,τι αξίζεις.
Tο καλό για τους πράσινους είναι ότι στις 24/11 θα ξέρουν πριν από το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα τι κυνηγάνε. Θα έχει προηγηθεί το παιχνίδι της Ρούμπιν με την Κοπεγχάγη στο Καζάν. Σε περίπτωση νίκης, οι Ρώσοι μετά από 5 αγώνες θα έχουν 6 βαθμούς έναντι 7 της Κοπεγχάγης. Βάσει αυτού του σεναρίου, ο Παναθηναϊκός με νίκη επί της Μπαρτσελόνα θα πάει στη Δανία το Δεκέμβριο να διεκδικήσει μέχρι και την πρόκριση στη 2η φάση.
Το θέμα βέβαια είναι ότι σε αυτή την περίπτωση θα πάμε στην τελευταία αγωνιστική με βαθμολογία: Μπαρτσελόνα 8, Κοπεγχάγη 7, Ρούμπιν 6, Παναθηναϊκός 5. Με ήττα δηλαδή στην Αθήνα, οι Καταλανοί θα κινδυνεύουν να αποκλειστούν στο τέλος από Ρώσους και Δανούς. Θα το επιτρέψουν; Δύσκολο, αν και 4 μέρες μετά το ματς της Αθήνας υπάρχει το el classico με τη Ρεάλ και πιθανότατα ο Γκουαρντιόλα θα θέλει να ξεκουράσει κάποιους παίκτες.
Πάντως για να μην κοροϊδευόμαστε οι αήττητοι Δανοί, μόνο ψαράδες δεν αποδείχτηκαν στους πρώτους 4 αγώνες και σαφώς αξίζουν την πρόκριση περισσότερο από τον Παναθηναϊκό και τη Ρούμπιν. Και επειδή συνήθως ο Θεός του ποδοσφαίρου είναι δίκαιος, στο τέλος θα πάρουν εκείνοι την πρόκριση για τα νοκ-άουτ του Φεβρουαρίου.
Τιμή και δόξα στο Τζόρβα και την συνολικά καλή αμυντική λειτουργία από όλους τους παίκτες του τριφυλλιού. Αν με Χ έπαιρναν πρόκριση, θα μιλάγαμε για ηρωική εμφάνιση.
Για να διεκδικήσεις όμως κάτι περισσότερο σε τέτοια παιχνίδια πρέπει να ρισκάρεις. Ο Νιόπλιας δεν το έκανε και περίμενε το τελευταίο τέταρτο μήπως μπορέσει στην κόντρα να "κλέψει" τους 3 βαθμούς. Άλλη μία φορά που στο ποδόσφαιρο παίρνεις ό,τι αξίζεις.
Tο καλό για τους πράσινους είναι ότι στις 24/11 θα ξέρουν πριν από το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα τι κυνηγάνε. Θα έχει προηγηθεί το παιχνίδι της Ρούμπιν με την Κοπεγχάγη στο Καζάν. Σε περίπτωση νίκης, οι Ρώσοι μετά από 5 αγώνες θα έχουν 6 βαθμούς έναντι 7 της Κοπεγχάγης. Βάσει αυτού του σεναρίου, ο Παναθηναϊκός με νίκη επί της Μπαρτσελόνα θα πάει στη Δανία το Δεκέμβριο να διεκδικήσει μέχρι και την πρόκριση στη 2η φάση.
Το θέμα βέβαια είναι ότι σε αυτή την περίπτωση θα πάμε στην τελευταία αγωνιστική με βαθμολογία: Μπαρτσελόνα 8, Κοπεγχάγη 7, Ρούμπιν 6, Παναθηναϊκός 5. Με ήττα δηλαδή στην Αθήνα, οι Καταλανοί θα κινδυνεύουν να αποκλειστούν στο τέλος από Ρώσους και Δανούς. Θα το επιτρέψουν; Δύσκολο, αν και 4 μέρες μετά το ματς της Αθήνας υπάρχει το el classico με τη Ρεάλ και πιθανότατα ο Γκουαρντιόλα θα θέλει να ξεκουράσει κάποιους παίκτες.
Πάντως για να μην κοροϊδευόμαστε οι αήττητοι Δανοί, μόνο ψαράδες δεν αποδείχτηκαν στους πρώτους 4 αγώνες και σαφώς αξίζουν την πρόκριση περισσότερο από τον Παναθηναϊκό και τη Ρούμπιν. Και επειδή συνήθως ο Θεός του ποδοσφαίρου είναι δίκαιος, στο τέλος θα πάρουν εκείνοι την πρόκριση για τα νοκ-άουτ του Φεβρουαρίου.
Ενδεκάδες Ρούμπιν Καζάν - Παναθηναϊκός (live)
http://www.uefa.com/uefachampionsleague/matches/season=2011/live/index.html?matchday=4&day=1&match=2002879
Χωρίς εκπλήξεις παρατάσσεται ο Παναθηναϊκός στο Καζάν. Μόλις ανακοινώθηκαν επίσημα από την Uefa οι ενδεκάδες του παιχνιδιού. Ο Νιόπλιας ξεκινάει με Τζόρβα, Μπουμσόνκ, Καντέ, Βύντρα, Σπυρόπουλο, Κατσουράνη, Σιμάο, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Λ.Γκαρσία, Καραγκούνη και Σισέ.
Μένει να δούμε τη θέση που θα πάρει στο γήπεδο ο Κατσουράνης.
Στον πάγκο Καρνέζης, Ιωαννίδης, Σαριέγκι, Πλεσί, Μαρίνος, Γκοβού και Χριστοδουλόπουλος.
Για τους Ρώσους ο Μάρτινς της Ίντερ είναι και πάλι στον πάγκο όπως και στο πρώτο παιχνίδι.
Καλή επιτυχία στους πρωταθλητές!
Χωρίς εκπλήξεις παρατάσσεται ο Παναθηναϊκός στο Καζάν. Μόλις ανακοινώθηκαν επίσημα από την Uefa οι ενδεκάδες του παιχνιδιού. Ο Νιόπλιας ξεκινάει με Τζόρβα, Μπουμσόνκ, Καντέ, Βύντρα, Σπυρόπουλο, Κατσουράνη, Σιμάο, Ζιλμπέρτο Σίλβα, Λ.Γκαρσία, Καραγκούνη και Σισέ.
Μένει να δούμε τη θέση που θα πάρει στο γήπεδο ο Κατσουράνης.
Στον πάγκο Καρνέζης, Ιωαννίδης, Σαριέγκι, Πλεσί, Μαρίνος, Γκοβού και Χριστοδουλόπουλος.
Για τους Ρώσους ο Μάρτινς της Ίντερ είναι και πάλι στον πάγκο όπως και στο πρώτο παιχνίδι.
Καλή επιτυχία στους πρωταθλητές!
1.11.10
Καζάν
Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού περιμένουν με αγωνία το αυριανό παιχνίδι, προσδωκώντας στη συνέχιση της αγωνιστικής αναγέννησης της ομάδας τους μετά την "ψυχωμένη" εμφάνιση του β' ημιχρόνου στο ντέρμπυ του Σαββάτου. Ιδανικά προσδωκούν τη νίκη που θα ξαναβάλει σε τροχιά ευρωπαϊκής πρόκρισης το τριφύλλι.
Παρά το γεγονός ότι ο βασικός κορμός του Παναθηναϊκού είναι ο ίδιος με πέρυσι, οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν καταφέρει να πείσουν μέχρι στιγμής ότι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο γήπεδο, με αποτέλεσμα μετά από 12 επίσημα παιχνίδια η ομάδα να "ψάχνεται" ακόμα να βρει αγωνιστικό προσανατολισμό. Επιθετικά ο Παναθηναϊκός δυσκολεύται να δημιουργήσει ευκαιρίες βάσει κάποιου -προσχεδιασμένου- πλάνου, ενώ και η συνολική αντίδραση των παικτών σε επίπεδο αμυντικής λειτουργίας είναι τουλάχιστον μέτρια.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν έγινε σωστή δουλειά στην προετοιμασία, άλλοι ότι ο προπονητής έχει χάσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων, δεν έχει σαφή αγωνιστική φιλοσοφία σε επίπεδο τακτικής και ότι η ομάδα φαίνεται να μην είναι καλά "δουλεμένη". Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η ηλικία συγκεκριμένων παικτών σε συνδυασμό με το ότι προέρχονται από ελλειπή προετοιμασία λόγω της συμμετοχής τους στο Mundial, τους έχει "φορτώσει" με βάρη που δεν είναι σε θέση να σηκώσουν στην παρούσα φάση. Επιπλέον οι πολλές απουσίες βασικών παικτών, σε συνδυασμό με τα συνεχή παιχνίδια, έχουν κάνει πολλούς να λησμονούν ποδοσφαιριστές που θεωρήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν "λίγοι" για να φορούν την πράσινη φανέλα. Μήπως όμως οι Κλέϋτον, Ίβανσιτς, Μάτος, Γκάμπριελ δε θα ήταν βασικοί στα πρόσφατα παιχνίδια ελλείψη άλλων "έτοιμων" λύσεων;
Η ουσία είναι οτι ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της φετινής ευρωπαϊκής του πορείας και η επιτυχία στο αυριανό παιχνίδι αποτελεί μονόδρομο αν θέλει να προχωρήσει στην επόμενη φάση κάποιας από τις διοργανώσεις της UEFA.
Μήπως όμως αντικειμενικά ο Παναθηναϊκός δε θα έπρεπε να ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τη διεκδίκηση της ευρωπαϊκής πρόκρισης, βάσει των στοιχείων που έχουμε δει όλοι στον αγωνιστικό χώρο από το ξεκίνημα της χρονιάς; Μήπως είναι καλύτερο να αφήσει στην άκρη αυτό το στόχο, ειδικά από τη στιγμή που χώρια από τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν, για να προκριθεί είτε στα knock-out του Champion's League είτε σε αυτά του Europa League, θα πρέπει να καταθέσει ψυχή και σώμα μέχρι το Δεκέμβριο με αμφίβολα αποτελέσματα;
Εν κατακλείδι αν και ο Παναθηναϊκός έχει τη δυνατότητα να φύγει ακόμα και με νίκη από το μακρινό Καζάν αύριο, θεωρώ ότι αντικειμενικά δε θα πρέπει να κυνηγήσει ως αυτοσκοπό την περαιτέρω πορεία του στα ευρωπαϊκά γήπεδα φέτος. Η παράλληλη συμμετοχή σε 3 διοργανώσεις, έχοντας απέναντι στο πρωτάθλημα έναν ανανεωμένο και ξεκούραστο Ολυμπιακό μπορεί να αποδειχτεί καταστροφική.
Σημασία δεν έχει μόνο να κουνάς το "σεντόνι" αλλά να μπορείς και να το κουνάς σωστά, ώστε να μπορείς να διεκδικείς το κάτι παραπάνω. Στην παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός για πολλούς λόγους δεν είναι έτοιμος να το κάνει.
Στη θέση του προπονητή και της διοίκησης, θα έπαιρνα την ορθολογική απόφαση να παίξω τα υπολειπόμενα παιχνίδια συντηρητικά, χωρίς να φορτώσω περισσότερο τους παίκτες αγωνιστικά και ψυχολογικά. Αν έρθεί κάτι καλό τελικά, καλώς να έρθει. Αν όχι, δεν τρέχει τίποτα βάσει των σημερινών αγωνιστικών δεδομένων.
Το ρόστερ του Παναθηναϊκού έχει ποιότητα, αλλά έχει και οφθολμοφανείς ελλείψεις, ανεξαρτήτως των πρόσφατων απουσιών λόγω τραυματισμών. Με σωστή διαχείριση από το προπονητικό επιτελείο με την εφαρμογή συστημάτων που θα βοηθήσουν επιθετικά την ανάπτυξη της ομάδας από όλες τις γραμμές και τις πλευρές και θα εμφυσήσουν στο DNA των παικτών την έννοια "ομαδική άμυνα", σε συνδυασμό με κάποιες απαραίτητες προσθήκες τον Ιανουάριο, η ομάδα μπορεί να διεκδικήσει πάλι τους εγχώριους τίτλους, αρκεί το motto να είναι "δουλειά, κλειστά στόματα και η ομάδα πάνω από πρόσωπα".
Παρά το γεγονός ότι ο βασικός κορμός του Παναθηναϊκού είναι ο ίδιος με πέρυσι, οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν καταφέρει να πείσουν μέχρι στιγμής ότι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο γήπεδο, με αποτέλεσμα μετά από 12 επίσημα παιχνίδια η ομάδα να "ψάχνεται" ακόμα να βρει αγωνιστικό προσανατολισμό. Επιθετικά ο Παναθηναϊκός δυσκολεύται να δημιουργήσει ευκαιρίες βάσει κάποιου -προσχεδιασμένου- πλάνου, ενώ και η συνολική αντίδραση των παικτών σε επίπεδο αμυντικής λειτουργίας είναι τουλάχιστον μέτρια.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι δεν έγινε σωστή δουλειά στην προετοιμασία, άλλοι ότι ο προπονητής έχει χάσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων, δεν έχει σαφή αγωνιστική φιλοσοφία σε επίπεδο τακτικής και ότι η ομάδα φαίνεται να μην είναι καλά "δουλεμένη". Κάποιοι άλλοι θεωρούν ότι η ηλικία συγκεκριμένων παικτών σε συνδυασμό με το ότι προέρχονται από ελλειπή προετοιμασία λόγω της συμμετοχής τους στο Mundial, τους έχει "φορτώσει" με βάρη που δεν είναι σε θέση να σηκώσουν στην παρούσα φάση. Επιπλέον οι πολλές απουσίες βασικών παικτών, σε συνδυασμό με τα συνεχή παιχνίδια, έχουν κάνει πολλούς να λησμονούν ποδοσφαιριστές που θεωρήθηκαν στο πρόσφατο παρελθόν "λίγοι" για να φορούν την πράσινη φανέλα. Μήπως όμως οι Κλέϋτον, Ίβανσιτς, Μάτος, Γκάμπριελ δε θα ήταν βασικοί στα πρόσφατα παιχνίδια ελλείψη άλλων "έτοιμων" λύσεων;
Η ουσία είναι οτι ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της φετινής ευρωπαϊκής του πορείας και η επιτυχία στο αυριανό παιχνίδι αποτελεί μονόδρομο αν θέλει να προχωρήσει στην επόμενη φάση κάποιας από τις διοργανώσεις της UEFA.
Μήπως όμως αντικειμενικά ο Παναθηναϊκός δε θα έπρεπε να ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τη διεκδίκηση της ευρωπαϊκής πρόκρισης, βάσει των στοιχείων που έχουμε δει όλοι στον αγωνιστικό χώρο από το ξεκίνημα της χρονιάς; Μήπως είναι καλύτερο να αφήσει στην άκρη αυτό το στόχο, ειδικά από τη στιγμή που χώρια από τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν, για να προκριθεί είτε στα knock-out του Champion's League είτε σε αυτά του Europa League, θα πρέπει να καταθέσει ψυχή και σώμα μέχρι το Δεκέμβριο με αμφίβολα αποτελέσματα;
Εν κατακλείδι αν και ο Παναθηναϊκός έχει τη δυνατότητα να φύγει ακόμα και με νίκη από το μακρινό Καζάν αύριο, θεωρώ ότι αντικειμενικά δε θα πρέπει να κυνηγήσει ως αυτοσκοπό την περαιτέρω πορεία του στα ευρωπαϊκά γήπεδα φέτος. Η παράλληλη συμμετοχή σε 3 διοργανώσεις, έχοντας απέναντι στο πρωτάθλημα έναν ανανεωμένο και ξεκούραστο Ολυμπιακό μπορεί να αποδειχτεί καταστροφική.
Σημασία δεν έχει μόνο να κουνάς το "σεντόνι" αλλά να μπορείς και να το κουνάς σωστά, ώστε να μπορείς να διεκδικείς το κάτι παραπάνω. Στην παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός για πολλούς λόγους δεν είναι έτοιμος να το κάνει.
Στη θέση του προπονητή και της διοίκησης, θα έπαιρνα την ορθολογική απόφαση να παίξω τα υπολειπόμενα παιχνίδια συντηρητικά, χωρίς να φορτώσω περισσότερο τους παίκτες αγωνιστικά και ψυχολογικά. Αν έρθεί κάτι καλό τελικά, καλώς να έρθει. Αν όχι, δεν τρέχει τίποτα βάσει των σημερινών αγωνιστικών δεδομένων.
Το ρόστερ του Παναθηναϊκού έχει ποιότητα, αλλά έχει και οφθολμοφανείς ελλείψεις, ανεξαρτήτως των πρόσφατων απουσιών λόγω τραυματισμών. Με σωστή διαχείριση από το προπονητικό επιτελείο με την εφαρμογή συστημάτων που θα βοηθήσουν επιθετικά την ανάπτυξη της ομάδας από όλες τις γραμμές και τις πλευρές και θα εμφυσήσουν στο DNA των παικτών την έννοια "ομαδική άμυνα", σε συνδυασμό με κάποιες απαραίτητες προσθήκες τον Ιανουάριο, η ομάδα μπορεί να διεκδικήσει πάλι τους εγχώριους τίτλους, αρκεί το motto να είναι "δουλειά, κλειστά στόματα και η ομάδα πάνω από πρόσωπα".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)