Το φωνάζω καιρό τώρα ότι ο Παναθηναϊκός έφτιαξε μια ομάδα το καλοκαίρι -υποτίθεται την πιο πλήρη της τελευταίας 15ετίας- χωρίς να φροντίσει να χτίσει τον άξονά του με ικανούς ποδοσφαιριστές να μπορούν να βοηθήσουν την επιθετική ανάπτυξη του παιχνιδιού του από το κέντρο. Η παρουσία στο ρόστερ των ποιοτικών Λέτο και Γκοβού στα άκρα, σε συνδυασμό με την εναλλάξ χρησιμοποίηση των Νίνη, Καραγκούνη πίσω από τον επιθετικό, έκαναν αυτούς που σχεδίασαν την ομάδα το καιλοκαίρι να πιστέψουν ότι η ομάδα θα δημιουργούσε ευκαιρίες με μεγάλη ευκολία και θα "ξεκλείδωνε" χωρίς προβλήματα τις αντίπαλες άμυνες.
Ο Γκαρσία ήρθε τελευταία στιγμή για να προσφέρει μια επιπλέον -φτηνή- λύση στα άκρα μετά την αδυναμία αγοράς επιθετικού που θα δίνει ανάσες στο Σισέ. Η έλευση του Πλεσί ήταν μάλλον επένδυση για την επόμενη χρονιά όταν και πιθανότατα θα έχει αποχωρήσει ο Ζιλμπέρτο και ενδεχομένως θα έχει πουληθεί ο Σιμάο.
Τα 8 περσινά goal του Κατσουράνη -όλα στον πρώτο γύρο-, έκαναν το Φρέϊτάς και το Γόντικα να μην κυνηγήσουν όσο χρειαζόταν τον παίκτη box-to-box (8άρι) που αποτελούσε μεταγραφική προτεραιότητα για τον προπονητή. Η συνέχεια είναι γνωστή, μάλιστα επιβεβαιώθηκε με τον καλύτερο τρόπο στο σημερινό ντέρμπυ, που μπορεί μεν να τελείωσε νικηφόρα για τους πρωταθλητές, αλλά αν κάνουν το λάθος στην ομάδα να πιστέψουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα στο κέντρο, στον Πειραιά θα οργανώνουν φιέστες από τις απόκριες..
Για άλλη μια φορά τη φετινή χρονία, στο γήπεδο εμφανίστηκε η σκιά του Κώστα Κατσουράνη. Έλλειψη τρεξιμάτων και εκρηκτικότητας, ανούσιες φαντεζί ενέργειες με τακουνάκια, αγωνιστική συμπεριφορά που δε συνάδει με τα προσόντα του ποδοσφαιριστή και δεν τον τιμά. Αν είναι ανέτοιμος από πλευράς φυσικής κατάστασης και αυτόν τον κάνει να μην έχει την απιτούμενη συγκέντρωση στο παιχνίδι του και να μην μπορεί να έχει σταθερό ρυθμό και απόδοση, είναι άλλο θέμα . Εκεί έχουν ευθύνη βέβαια και από το προπονητικό τιμ, όταν χρησιμοποιείται ένας ανέτοιμος ποδοσφαιριστής. Εκθέτεις και τον παίκτη σου και την ομάδα.
Ο δε Γκοβού, χωρίς γυρίσματα, χωρίς τρεξίματα μετά το πρώτο 20λεπτο, χωρίς έκρηξη, δε βοήθησε το Βύντρα αμυντικά , με αποτέλεσμα να ανεβαίνει ψηλά ο Ρ.Μπράβο και ο Ολυπιακός να απειλεί μονίμως από αριστερά. Ήταν μια εμφάνιση που έκανε τους οπαδούς να αναπολήσουν τον πιο φιλότιμο και ομαδικό ποδοσφαιριστή που φόρεσε τη φανέλα με το τριφύλλι τα τελευταία χρόνια, το Δημήτρη Σαλπιγγίδη.
Ο Πλεσί, τίμιος, μαχητικός, αλλά χωρίς να μπορεί να σπρώξει την ομάδα μπροστά, ένας πιο ψηλός Σιμάο με ίσως καλύτερα αθλητικά προσόντα, αλλά μάλλον το ίδιο κακός σε τεχνική κατάρτιση με το Μοζαμβικιανό άσο.
Ο Νιόπλιας έδειξε κοιμισμένος στο α' ημίχρονο και δεν έδειξε να αντιδρά κατά τη διάρκεια του πρώτου 45λέπτου. Λες και τον επισκέφτηκε το Άγιο Πνεύμα όμως στα αποδυτήρια, πήρε τη σωστή απόφαση να βγάλει από το παιχνίδι τους αρνητικούς Κατσουράνη και Γκοβού, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού αφενός και αφετέρουν είχαν μεγάλη ευθύνη για τα αμυντικά κενά που έδωσαν χώρους στον αντίπαλο να πατάει περιοχή με μεγάλη συχνότητα. Η ομάδα χρειαζόταν ένα ηλεκτροσοκ και ο Νιόπλιας είχε το θάρρος να πάρει τη σωστή απόφαση και να μην περιμένει καν το πρώτο τέταρτο της επανάληψης. Ρίσκαρε και ανταμείφθηκε με την αγωνιστική μεταμόρφωση της ομάδας του.
Έβαλε τον καλό Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο δεξιά με ελευθερία κίνησης να έρχεται συχνά πίσω από το Σισέ και απογειώθηκε αγωνιστικά, πέρασε τον καλύτερο φετινό Μαρίνο σε μια ενδιάμεση θέση δεξιού χαφ όταν θα συνέκλινε ο Λάζαρος πίσω από τον επιθετικό και κεντρικού χαφ όταν θα έπαιζε δεξιά ο συμπαίκτης του και πέρασε στο παιχνίδι και τον Γκαρσία αριστερά που ήταν αρκετά καλός και ήξερε τι έπρεπε να κάνει με την μπάλα.
Οι αλλαγές του Νιόπλια ήταν ουσιώδεις και θέλω να πιστεύω βάσει πλάνου. Του βγήκε το παιχνίδι ίσως καλύτερα και από ότι το είχε σχεδιάσει στα αποδυτήρια. Σε αυτό βέβαια έπαιξε μεγάλο ρόλο ο αντίπαλος προπονητής. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε βλέποντας την αλλαγή στην επιθετική νοοτροπία του Παναθηναϊκού (σύστημα, αλλαγές παικτών), σφύριξε αδιάφορα και στο ανακάτεμα της τράπουλας προτίμησε να παίξει το ματς χωρίς να κατεβάσει τέμπο η ομάδα του, χωρίς να διαφυλάξει αμυντικά την ομάδα του. Έχοντας δει την πολύ καλή εμφάνιση πολλών παικτών του στο α' ημίχρονο (Μπράβο, Ριέρα, Μιραλάς, Ιμπαγάσα κατά κύριο λόγο) και την αδυναμία του Παναθηναϊκού να αντιδράσει, θεώρησε ότι με ένα δεύτερο goal θα κλείδωνε τη νίκη και προτίμησε να μη φροντίσει να μπλοκάρει την επιθετικότητα του αντιπάλου οπισθοχωρώντας. Ίσα-ίσα έδωσε χώρους συνεχίζοντας να ανεβάζει τα back του και το πλήρωσε. Ειδικά ο Χριστοδουλόπουλος έκανε πάρτυ στην επανάληψη με τις απαραίτητες βοήθεις των συμπαικτών του. Και όταν μπροστά υπάρχει ένας Σισέ, μία φάση είναι αρκετή..
Ο Χριστοδουλόπουλος πάντως δε μεταμορφώθηκε ξαφνικά καθώς και στο α' μέρος ήταν πολύ κινητικός. Στο 2ο ημίχρονο όμως ο ποδοσφαιριστής έδειξε ότι πραγματικά έχει αδικήσει και τον εαυτό του και την ομάδα που επένδυσε σε αυτόν. Χωρίς τη μαχητικότητα και την εκρηκτικότητά του, ο Παναθηναϊκός πιθανόν να μην είχε μπορέσει καν να ισοφαρίσει το παιχνίδι. Επίσης παίζοντας από δεξιά και συγκλίνοντας πίσω από τον επιθετικό έδειξε ακόμα μεγαλύτερα προσόντα σε σχέση με την αντίστοιχή παρουσία του από αριστερά. Είναι κάτι πουθ έχει ξανακάνει (π.χ. στον αποκλεισμό από τον Πανσερραϊκό πριν 2 χρόνια ήταν όλη η ομάδα μόνος του). Είναι μεν αριστεροπόδαρος, αλλά η ικανότητα να μπορεί να χρησιμοποιεί και το δεξί πόδι με αντίστοιχη ευχέρια, του δίνει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Στο χέρι του είναι να απογειώσει την καριέρα του με συνεχείς καλές εμφανίσεις.
Ο Σισέ φυσικά εξαιρετικός, ο Ζιλμπέρτο ίσως έκανε το καλύτερο φετινό του παιχνίδι, ο κατά τις φήμες "ασταθής" Μπουμσονγκ σταθερότατος και με τσαγανό (χωρίς να υποπέσει καν σε φάουλ!), ο Σιμάο όταν πέρασε στο ματς ήταν "τοίχος".
Συνολικά φάνηκε ότι ο Ολυμπιακός είναι πολύ πιο δουλεμένη ομάδα και ας άλλαξε προπονητή αφότου είχε αρχίσει η χρονιά. Έχει πλάνο, οργανωμένη ομάδα, καλούς ποδοσφαιριστές. Ο Βαλβέρδε έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ήττα, αλλά είνα ικανός προπονητής και όταν θα φορμαριστεί η ομάδα -έχοντας και λιγότερες αγωνιστικές υποχρεώσεις- θα παίξει καλό ποδόσφαιρο με μεγαλύτερη διάρκεια και λιγότερα κενά διαστήματα. Το βασικό για τον Ολυμπιακό είναι ότι έχει καλές μονάδες στις περισσότερες θέσεις και τον Ιανουάριο θα χρειαστεί πολύ συγκεκριμένες λύσεις κυρίως ως βοηθητικές.
Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα στο αγωνιστικό του πλάνο δύσκολα θα επαναλάβει τον περσινό του θρίαμβο. Επιθετικά, σε θέμα ανάπτυξης ο Παναθηναϊκός έιναι 2 κλικ πίσω αυτή τη στιγμή ακόμα και αν στο ντέρμπυ η δεξιά πλευρά του Ολυμπιακού δε λειτούργησε καθόλου(αλήθεια ο Ρόμενταλ γιατί δεν πέρασε ποτέ στο παιχνίδι;).
Κλείνοντας, το θετικότερο στοιχείο που βγήκε αγωνιστικά για τον Παναθηναϊκό από αυτό το ντέρμπυ είναι ότι η ομάδα μπορεί να αποδώσει στα δύσκολα και χωρίς τους Κατσουράνη-Καραγκούνη. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να δει και την επόμενη μέρα και να θεωρεί κάποιους μεγαλύτερους σε ηλικία ποδοσφαιριστές του ως χρήσιμα εργαλεία που θα χρησιμοποιούνται ανάλογα με τα δεδομένα του κάθε αγώνα.
ΥΓ Το πέναλτυ του αρνητικού Αβραάμ (από δικό του λάθος ξεκίνησε και η φάση της ισοφάρισης) ήταν όντως πέναλτυ, αλλά γενικά ο Κάκος δεν πείθει. Έχουμε πραγματικά κακούς πρωτοκλασάτους διαιτητές, κάτι πρέπει να γίνει. Μου φάνηκε ότι μετά το 2-1 τον είχαν ζώσει φίδια και ήθελε σαν τίποτα την ισοφάριση του Ολυμπιακού για να μην ακούσει γκρίνιες. Με τέτοιους δεν πάμε πουθενά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου